คิดถึง ๆ คิดถึงเพื่อน ๆ ในโลกออนไลน์ คิดถึงการได้นั่งเงียบ ๆ เขียนความในใจ โอ้ยในที่สุดชีวิตก็เริ่มจะลงตัวขึ้นมาอีกนิด ก่อนหน้านี้อย่างที่ได้บอกเพื่อน ๆ ไปแล้วว่าลิต้ากับคุณผู้ชายได้ขายบ้านที่ฝรั่งเศส และย้ายจากบ้านฝรั่งเศสมายังอันโดร่า (อ่านเพิ่มเติมได้ที่ มินิซีรีส์ ท่องไปในอันโดร่า)

ช่วงเดือนสุดท้ายนั้น เก็บบ้านแข่งกับเวลายังอย่างกับนางทาส เก็บของเก่าขาย ห่อสมบัติลงกล่องลงลัง นี่ยังไม่รวมงานแบกยกหามยังกับจับกัง

ภาพข้าวของเพียงบางส่วนเท่านั้น เห็นภาพแล้วยังขนลุกว่าเราจัดการมันได้จริง ๆ หรือนี่

นี่แหละนะชีวิตสไตล์เจ้าหญิงแห่ง มินิซีรีส์ กรุของเก่า ณ บ้านหลังน้อยร้อยปี ประเทศฝรั่งเศส ออกจะคล้ายเจ้าหญิงก็ตอนซินเดอเรลลาตอนยังไม่เจอเจ้าชาย 

แต่ก็เทียบไม่ได้กับภาระของคุณผู้ชาย เธอนั้นสุดยอดยังกับซุปเปอร์แมนผสมฮัคตัวเขียว ตลอดช่วงเวลาร่วมปีของการสะสางมหาสมบัติ และ กรุขยะ ที่สะสมอยู่ในบ้านอายุร้อยกว่าปี รวมทั้งความรัก ความหลังที่ถูกฝังไว้มาเนิ่นนาน นี่ยังไม่ได้พูดถึงงานแอดมิน เอกสารงานกฏหมาย บรา ๆ ๆ ต้องขอบอกว่าเธอทำได้อย่างกับยอดมนุษย์

ที่มาของภาพ https://pixabay.com/images/id-1560256/

ถ้าลิต้าต้องจัดการเรื่องทุกอย่างอย่างที่เธอทำละก็ ลิต้าคงได้เสียสติแน่ ๆ เธอผ่านมาได้อย่างสวยงามและสภาพดี มีผมหงอกเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ขอทำท่าซาบซึ้งทำตาปริบ ๆ ให้กับความสำเร็จระหว่างทางของเรา

ขนาดว่าลิต้าแบกภาระเพียงเสี้ยวยังเล่นเอาอาการภูมิแพ้ของลิต้ากำเริบ รู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัว คัดแสบจมูก จามสลับกับหาว เล่นเอาแอบหวั่นนิด ๆ ว่าโควิดหรือเปล่า แต่ก็ได้กลิ่นทุกอย่างปกติดี ออกจะดีเกินไปด้วยซ้ำ อาการยังไม่ทันจะดีขึ้น ลิต้าและคุณผู้ชายก็ไปตะลอนเข้ากรุงปารีส เจ็ดคืนเจ็ดที่นอน กว่าจะมาถึงอันโดร่า สภาพลิต้าแทบไม่เหลือดี ตอนนี้ค่อยยังชั่วมีแรงกายและแรงใจมาอัพเดรตเล่าเรื่องสถาณการณ์ให้เพื่อน ๆ ได้หายคิดถึงกัน 

โอกาสนี้ก็เลยคลอดเรื่องเล่าสั้น ๆ ที่ได้ไปพักที่โรงแรม Waldorf Astoria Versailles - Trianon Palace โรงแรมที่เรื่องชื่อสำหรับผู้ที่ต้องการประสบการณ์อิงประวัติศาสตร์เมื่อมาเยี่ยมชมพระราชวังแวร์ซาย 

เพราะรูปร่างหน้าตาของโรงแรมนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากพระราชวังแวร์ชายน์นั่นเองทั้งยังตั้งอยู่ติดชิดกับสวนของราชวังแวร์ซาย เรียกว่ามองออกหน้าต่างไปก็คิดว่าตัวเองอยู่ในพระราชวังไม่มีผิดเพี้ยน บวกกับการบริการระดับ 5 ดาว ให้ความรู้สึกเหมือนได้เป็นเจ้าในยุคโบราณ อยากชมภาพและอ่านเรื่องราวกันแล้วใช่ไหม เดี๋ยวพรุ่งนี้น่าจะได้ลงให้ดูนะจ๊ะ

นอกจากได้ไปเที่ยวแล้ว ตาก็ไปสะดุดเข้ากับชื่อของ พระราชินี มารี อ็องตัวแน็ต แห่งประเทศฝรั่งเศสเข้าให้ (ฝรั่งเศส: Marie Antoinette) เข้าให้ ตามทุกมุมแห่งหน เลยทำให้ลิต้าต้องเข้าไปขุด ๆ เรื่องราวมาเล่าให้เพื่อน ๆ ได้ชม และ อ่านกัน เรื่องราวของเธอนั้นช่างจะดราม่า ชวนฉงน และ อนาถใจ ในเวลาเดียวกัน อยากจิอ่านกันแล้วซินะ 

ภาพวาดของพระราชินี มารี อ็องตัวแน็ต แห่งประเทศฝรั่งเศส (ที่มาของภาพ https://pixabay.com/images/id-67484/)

ลงทะเบียนเป็นครอบครัวลิต้าเจนด้วยอีเมลล์ในเว๊ปไซค์ ลิต้าเจนแล้วเจอกัน 

Subscribe now

สำหรับเพื่อน ๆ ที่เป็นเป็นครอบครัวของลิต้าแล้ว ลิต้าขอขอบคุณมาก ๆ นะคะ เพราะทุกคน ลิต้าถึงทำตามความฝันต่อไป 

รัก 

ลิต้าเจน

พาดหัวซะ จะโดนเกลียดจากประชาโลกชาวอันโดร่าไหมนี่ เอาวะ อย่างมากก็ราว ๆ เจ็ดหมื่นกว่าคนเอง เสี่ยงตายจัดไป  ตอนที่แล้วอวยประเทศอันโดร่าไปเสียยกใหญ่ ในตอน เล็กพริกขี้หนู นี่แหละ ประเทศอันโดร่า มาถึงตอนที่ต้องพูดความจริงอีกข้างกันบ้าง เฮ้อ ถอนหายใจลึก ๆ แล้วเริ่มจาก

ราคาอสังหาริมทรัพย์ที่แพงเว่อร์

เรื่องที่รบกวนใจอิฉันมากที่สุดเห็นจะเป็นราคาบ้านที่เวอร์วัง ทั้งยังไม่ค่อยมีตัวเลือก ถ้าถามว่าแพงมากเวอร์แบบโมนาโค นิวยอร์ก หรือ แม้แต่ฮ่องกงไหม ก็ยังถือว่าเป็นน้อง ๆ พวกพี่ ๆ เขาอยู่ ราคาหรือประมาณคอนโดสุดหรูเพลินจิต สุขุมวิท ทองหล่อ ราว ๆ นั้น จริง ๆ ราคานี้อิฉันก็พอรับได้อยู่หรอกนะ เคย ๆ อยู่ย่านแพงเวอร์วังก็ไม่ได้แปลกใจ แต่ที่รับไม่ไหว ศรีไม่ยอมทน เพราะราคาที่ว่ามันไม่ได้มาพร้อมความหรูเริ่ดแบบมาตรฐานไทย อันนี้อิฉันต้องยอมรับเลยว่าความหรูหราพี่ไทยของเราไม่น้อยหน้าชาติใดในโลกเลย ใครว่าไทยยังไม่พัฒนา โอ้ย อิฉันจะเถียงจนเอ้นขึ้นเลยทีเดียว 

เอานะ ราคาอารมณ์เพลินจิต แต่ห้องที่ได้ราว ๆ อพาร์ทเม้นท์ให้เช่าสมัยอิฉันยังเป็นนักศึกษาอยู่ 

คอนโดสุดหรูกลางเมืองอันโดร่านี่ที่กำลังสร้างอยู่ เธอเชื่อไหมราคาราว ๆ หนึ่งหมื่นยูโรต่อตารางเมตร ได้แค่ห้องเท่านั้น ไม่มีสระว่ายน้ำส่วนกลาง สวนหย่อม ห้องสปา คาราโอเกะ แบบบ้านเราหรอกนะ เอาว่าจอดรถเสร็จก็เข้าห้องมีเท่านั้นจ๊ะ อ๋อ อิฉันได้บอกไหม ราคาที่ว่าไม่รวมที่จอดรถนะเคอะ อยากได้ที่จอดขนาดเท่าแมวจาม สนนราคาอยู่ที่ 30,000 ยูโร ล้านกว่าบาทน่ะ แถวต่างจังหวัดบ้านเรา ราคานี้ซื้อที่พร้อมปลูกบ้านจัดงานแต่งงานฉบับโป้ง ๆ ฉึ่ง ได้เลยจ๊ะ 

ตัวอย่างโครงการใหม่ ๆ ที่กำลังสร้างและกำลังจะสร้าง อันนี้คัดสรรมาเฉพาะที่หรูจริง หรูจัง ราคาไม่ต้องพูดถึง สมน้ำสมเนื้อจ๊ะ แต่สำหรับผู้มีรายได้สูงที่ย้ายมาอันโดร่าด้วยเหตุผลทางด้านภาษีก็ประหยัดภาษีเอามาซื้อบ้านได้จ๊ะ

อันแรก Ordino Mountain Resort

นี่เลย เจาะกลุ่มไฮท์ มาพร้อมราคาไฮท์เช่นกัน ยูนิตเล็กสุดอยู่ที่ราว ๆ 160 ตารางเมตร ด้วยราคาน่ารัก กลม ๆ 2 ล้านจ๊ะ ไม่ใช่ล้านบาทนะ ล้านยูโร โอ้แม่เจ้า ตกตารางเมตรละ หมื่นกว่า ๆ เอง แต่ต้องบอกว่าของเขาดูหรูจริง ทั้งประเทศนี้มีโครงการที่มีส่วนกลางแต่ไม่กี่ที่ ที่นี่มาพร้อมฟิตเนสเล็ก ๆ จากุซซี่น้อย ๆ แต่วิวเธออลังมาก ซื้อได้ก็เรื่องหนึ่ง จ่ายค่าส่วนกลางอีกปีละ 6,000 ยูโร สองแสนบาทสวย ๆ ค่ะ

ปล. อันนี้มิใช่ใจกลางเมืองนะจ๊ะ เป็นเมืองน่ารัก ๆ ชื่อว่า Ordino ได้รับความนิยมเช่นกัน

อันดับที่สอง Escala

แต็น แต้น ราคาดีขึ้นมาหน่อย ส่วนตัวฉันชอบโครงการนี้เพราะวิวจ๊ะ ทำเลนี้ไม่ได้ไฮท์มากที่ดินยังไม่ถึงกับแพงเท่าทำเลอื่น แถวนี้เขาเรียกว่า Engolasters มีทั้งหมด 14 ห้อง ห้องละ 200 ตารางเมตร และ ระเบียงใหญ่ถึง 90 ตารางเมตร ราคากลม ๆ สวย ๆ ที่ 2 ล้านยูโรเช่นกัน มีสปาเล็ก ๆ น่ารัก แบ่งกันใช้ในหมู่เพื่อนบ้าน วิว ราคาหลักล้านมาก ตอนนี้ยังไม่เริ่มสร้าง จองได้ เสร็จเมื่อไหร่ เมื่อนั้น

ตัวอย่างสุดท้าย La Querola d'Ordino

สำหรับโครงการใหม่ ในเมือง Ordino เช่นกัน

โครงการนี้ดูจะใกล้เสร็จกว่าใครเพื่อน ออกแบบโดยสถาปนิคชื่อดังระกับโลก นามว่า Jean Nouvel เขาดังอยู่นะ แต่อิฉันก็เพิ่งมาเคยได้ยินชื่อนี่แหละ ขอประทานอภัย ต้องบอกว่าดีไซน์เขาล้ำมาก โครงการนี้อิฉันได้ไปเดินทุกซอกทุกมุมมาแล้ว นางมีสไตล์สุด ๆ อารมณ์เหมือนถ้ำ หน้าต่าง เฟอร์ หาความธรรมดาไม่ได้เลย

ห้องเล็กสุดที่มีตอนนี้ 120 ตารางเมตร บวกที่จอดรถและห้องอารมณ์ว่าเก็บของจำไม่ได้ว่าขนาดเท่าไหร่ ราคาย่อมกว่าสองโครงการนั่นหน่อย 1.6 ล้านยูโรเท่านั้นเอง เฮ้อ

ดีไซน์เป็นเลิศ เสียก็แต่เป็นจุดอับแสงแดด และ โครงการเน้นวิวมากกว่าแสง ห้องออกจะมืด แต่วิวดีทุกห้องนะคะ ส่วนตัวชอบดีไซน์มาก แต่ไม่มีแสงแดดมันก็ทดแทนกันยาก แต่เหตุผลจริง ๆ คือ มันแพงไปสำหรับอิฉันค่ะ

พอเห็นภาพไหมค่ะ เพื่อน ๆ นี่คือโครงการที่หรูที่สุดที่มีตอนนี้ หรูกว่านี้ไม่เคยมีค่ะ ต้องบอกว่าอันโดร่ายังต้องมาเรียนรู้เรื่องความหรูหราจากพี่ไทยอีกเยอะค่ะ แต่เรื่องราคาเขานำเราไปแล้วค่ะ และจะไปอีกไกลมาก ด้วยระบบภาษีที่ดูจะหอมหวานสำหรับชาวยุโรป (อ่านใน เล็กพริกขี้หนู นี่แหละ ประเทศอันโดร่า ได้จ้า) ไม่นานคงได้เห็น มินิโมนาโค ตามมาอย่างแน่นอน

ส่วนโครงการเก่า ๆ ที่สร้างมานานแล้วราคาพอจับต้องได้บ้าง แต่ค่าส่วนกลางมหาโหด ด้วยความที่ตึกมันเก่าน่ะ ฉันไปดูห้อง ๆ หนึ่ง ราว ๆ หนึ่งร้อยตารางเมตร ตึกเก่าราวสามสิบปี ค่าส่วนกลางปีละ 2,600 ยูโรจ๊ะ ตกตารางเมตรละ 80 เลย ราคาเท่าคอนโดหรูกลางกรุง กทม ที่มีทุกอย่างบริการรวมทั้งบลัดเลอร์ดูแลไม่ให้ขาดตกบกพร่องแต่ที่อันโดร่า มีแค่ห้องโทรม ๆ ให้ไปตบแต่งกันเอาเอง นี่ยังไม่รวมที่เขาเรียกเก็บเพิ่มอีก ห้าพันเพราะน้ำรั่วเข้ารานจอดรถต้องซ่อมด่วน อุตะ ของใหม่ก็แพงสุดขีด ของเก่าต้องตามซ่อม สุดทน 

มาดูห้องราคาต่ำกว่าแสนกันบ้าง

สนนราคาที่เป็นไปได้ 75,000 ยูโร ขนาด 21 ตารางเมตร ถ้าคิดจะเป็นโสดตลอดไป ห้องนี้ก็ใหญ่พอตัวทีเดียว สภาพอย่างที่เห็น วิวเพื่อนบ้านที่รัก ราคานี้บ้านเราก็พอจะซื้อ LPN ศุภาลัยได้แล้ว มีส่วนและสระให้ได้หายใจหายคอ

นี่แหละเรื่องที่หนักอกฉันเหลือเกิน นอกจากมันจะแพง จะเก่า แล้ว วิวค่ะ วิว ที่อันโดร่านี่มองไปทางไหนก็ภูเขาและวิวอันสวยงาม อิฉันก็คิดว่าคราวนี้คงจะได้บ้านอารมณ์รีสอร์ท เฮ้อ ต้องผิดหวัง หาวิวสวย ๆ นี่ เหยียบครึ่งล้านยูโรขึ้นไป เพราะด้วยที่ได้เล่าให้ฟังไปในตอนก่อนหน้า แล้วว่า ประเทศอันโดร่าอยู่ในหุบเขา ทำให้พื้นที่ราบ ๆ เรียบ ๆ นั้นมีน้อยนัก การสร้าง ต้องสร้างแบบแอบอิงพิงเขา และนั่นทำให้ค่าที่ดินนั้นแพงลิบ ค่าก่อสร้างก็สูงไปตามความชันของเขา ดังนั้นห้องที่ได้วิวดี แสงดี มิต้องพูดถึงราคาตามใจคนขาย และคนขายก็เล่นตัวมิใช่น้อย ราคาต่อรองแทบมิได้ 

และอีกหนึ่งปัจจัยที่สำคัญ นั่นคือแสงแดด ประเทศในหุบเขาอันสวยงาม มีข้อดี ก็มีข้อเสีย ด้วยว่าภูเขามันเยอะเลยเกิน บวกกับตึกที่สร้างใกล้ชิดเรียงราย ทำให้แสงแดดมันมีน้อยเหลือเกิน บางห้องอยู่รายล้อมด้วยตึกและถ้าอยู่ทิศเหนือด้วยแล้ว 365 วันต่อปีมิมีได้เห็นแสงอาทิตย์กันเลยทีเดียว นี่แหละ รวม ๆ แล้ว การไปดูบ้าน หรือ อพาร์ทเม้นท์นั้น ทำเอาฉันห่อเหี่ยวใจอย่างมาก ยิ่งเมื่อเทียบกับบ้านที่ตามบ้านนอกของฝรั่งเศส อพาร์ทเม้นท์ดีมาตรฐานปานกลาง ๆ ขนาดร้อยตรางเมตรที่อันโดร่าอาจจะมีมูลค่าเทียบเท่า ปราสาทเก่า ๆ ชานเมืองฝรั่งเศสห้าถึงสิบห้องนอน พร้อมสนามฟุตบอล เทนนิส และ ไร่องุ่น เลยก็ว่าได้  ขอเวลาทำใจ แพลบ 

ตลาดเช่าอสังหาริมทรัพย์แดงเดือด

หาซื้อไม่ได้ หาเช่าไปก่อนพลาง ๆ ละกัน โอ้แม้เจ้า ตลาดเช่าก็แดงเดือด แทบจะหาอะไรเช่าไม่ได้เลยเชียว ของดี ๆ มาปุ๊ปไปปั๊ป ที่มีเหลือ ๆ คือ อยู่ในย่านท่องเที่ยว ไกลจากตัวเมือง และ อากาศค่อนข้างหนาวเย็น ทำอะไรไม่ได้ เราต้องเช่าด่วนเพราะหนึ่งหลักฐานที่จำเป็นต้องมีในการสมัครรี้ภัยมาเป็นชาวต่างด้าวนั้น คือที่อยู่ ถ้าไม่ซื้อก็ต้องมีสัญญาเช่า สัญญาเช่า 5 ปี ออกก่อนเสียมัดจำและค่าเช่าหนึ่งเดือนต่อจำนวนปีสัญญาที่เหลือ เช่นถ้าเช่าไปแค่ปีเดียว ต้องเสียมัดจำสองเดือน และ ค่าเช่าอีกสี่เดือน รวมเป็น 6 เดือนนะ คุณพระ โชคยังดี ช่วงนี้โควิดทำให้หลายคนโดนเลิกจ้าง รัฐบาลจึงออกกฎออกมาชั่วคราว ให้ผู้เช่าบอกเลิกสัญญาล่วงหน้าได้โดยไม่เสียค่าปรับ พวกเราเลยเช่าห้องที่ถึงแม้ไม่ได้ชอบนัก ไปก่อนชั่วคราว รอจังหวะดีมีห้องดี ๆ หลุดมาให้เช่าหรือให้ซื้ออีกที 

ตอนนี้อิฉันก็เริ่มทำใจให้คุ้นชินกับมิติราคาใหม่ และทำความเข้าใจกับความคาดหวังไปได้บ้างเล็กน้อย กลับไปฝรั่งเศสรอบนี้ เตรียมย้ายบ้าน จากที่เราเคยวางแผนจะนำของเก่าของเก็บมาที่อันโดร่าด้วย แต่ดูสถาณการณ์แล้ว เห็นทีด้วยมูลค่าต่อตารางเมตร ณ ประเทศแห่งนี้ เราคงจะไม่มีที่เก็บ มติเอกฉันท์ด้วยสถาณการณ์บังคับให้ต้องขายของเก่าทั้งหลาย ส่งต่อให้กับผู้มีพื้นที่ เห็นจะเป็นทางออกสำหรับในเวลานี้ เฮ้อ แล้วเดี๋ยวอิฉันจะเอาของเก่าน่ารัก ตะมุตะมิมาให้ได้ยลกันในมินิซีรีส์ Things in a 100 years old house of France เปิดกรุของเก่าในบ้านหลังน้อยร้อยปี ชานเมืองฝรั่งเศส ตอนนี้ก็เชิญลงทะเบียนด้วยอีเมลล์รอกันแปปนะคะ เอาหล่ะ กลับมาบ่นกันต่อ

Subscribe now

ธนาคาร หรือ มาเฟีย

เรื่องบ่นเรื่องต่อมา ธนาคาร โอ้ ช๊อกซีนีม่า เพราะอิฉันนี่มีสกุลเงินอยู่สกุลเดียว สกุลไทย ไม่เคยต้องทำธุรกรรมข้ามชาติมาก่อน ไม่เคยรู้เลยว่า ธนาคารในโซนยุโรปนี่ เรื่องมาก มากเรื่อง และ โคตรจะมาเฟีย มาเฟียแบบถูกกฎหมายด้วยนะเออ ด้วยว่าอันโดร่านั้นไม่ขึ้นกับสหภาพยูเนียน และ ไม่มีระบบธนาคารกลาง แต่ละธนาคารปกครองคล้ายบริษัทเอกชนทั่วไป หมายก็คือ มีกฏของตัวเองที่เป็นเอกลักษณ์และไม่ต้องขอความเห็นชอบจากใคร และอีกหนึ่งที่เสี่ยงก็คือ ถ้าธนาคารเจ้ง เงินของเราก็สูญ เพราะไม่มีประกันจากระบบธนาคารกลาง ขนลุกไหม 

เอาว่ามองข้ามตรงนั้นไปก่อนละกัน คิดซะว่าธนาคารมันมั่นคงละกัน มาต่อกันที่การเปิดบัญชีและเอาเงินเข้ากันดีกว่า 

มาตรการเข้มข้นมาก จะเอาเงินเข้ามาต้องมีหลักฐานที่มาของเงิน มิใช่จะเอาจากไหนโอนก็ได้นะ ต่อให้โอนจากบัญชีตัวเองในยุโรป ก็ต้องมีหลักฐานว่าเงินที่อยู่ในบัญชีนี้ได้แต่ใดมา หรือแม้แต่โอนข้ามระหว่างธนาคารในประเทศอันโดร่าเอง ก็ต้องมีหลักฐานว่าเงินนี้มาอย่างไร คิดดูหากต้องธุรกรรมในอันโดร่า ไม่มีคำว่าเร็วค่ะ ไม่มีระบบไว้ใจระหว่างธนาคารแต่อย่างใด และหากเธอ ๆ อยากจิโอนเงินมาให้อิฉัน อย่าคิดว่าอิฉันจะสามารถรับได้อย่างมีความสุข เธอ ๆ ต้องมีหลักฐานอธิบายเช่นกันว่าเธอ ๆ นั้นได้เงินมาจากแหล่งใด และ โอนมาให้ฉันทำไมมิทราบ เฮ้อ อะไรฟระ เงินตรูดูเป็นภาระขึ้นมาเชียว นึกอยากให้คริปโตมันแพร่หลาย และเราไม่ต้องพึ่งธนาคารอีกต่อไป 

เอาหล่ะ ต้องการความชัดเจนของเงิน ก็เข้าใจได้อยู่ แต่ที่ชะนีเมดอินไทย์แลนด์นางนี้ งงเป็นไก่ตาแตกก็คือ ค่าธรรมเนียม เราได้ยินข่าวเล่าข่าวรือ กระฉ่อนจากบรรดาเซียนเน็ตที่ต่างไม่พอใจต่างยกเคสของตัวเองที่โอนเงินเข้าบัญชีที่ประเทศอื่นต่างโดนค่าธรรมเนียมแบบไม่มีเหตุผล เฮ้อ ใจดีสู้เสือ โดนตีหัวเข้าเมืองแล้วเราต้องไปต่อ เจอเข้ากับตัวเป็น ๆ โยกเงินเข้าอันโดร่า ต้องจ่ายหนึ่งเปอร์เซนต์ต่อยอดโอน อะไรนะคะ นี่กรูจะเอาเงินมาให้ กรูต้องเสียค่าธรรมเนียมด้วยเหรอฟระ เฮลโหล ความชอบธรรมอยู่ตรงไหน กฏอะไรวะเนี้ย กรูเก็บเงินไว้ในไห จะดีกว่าไหม ไม่ต้องมาเสียค่าธรรมเนียมให้ใคร โอ้พระเจ้า ตบท้ายด้วย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นกับว่ายูจะเก็บเงินไว้กับไอเท่าไร ถ้ายูรักษายอด ไอก็จะยกเว้นค่าธรรมเนียมนี้ให้ก็ได้ โอ๊ะโอ ค่าธรรมเนียมนี้มีไว้เป็นอำนาจต่อรองกับลูกค้าตาดำ ๆ อย่างเรา (จริง ๆ ตาฟ้า ตาเขียว ตาสีอะไรก็โดนเหมือนกันหมด จนตอนนี้ตาเหลือกไปตาม ๆ กัน) 

หลังจากปวกหัวแทบอยากจะถอนตัว เราลงมติเป็นเอกฉันท์ ว่าทางที่ดีเอาเงินเข้ามาเท่าที่จำเป็นเท่านั้น เก็บเงินไว้ในไหน่ะดีอยู่แล้ว หรือไม่ก็ซื้อเหรียณดิจิตัลดีกว่า ดูถูกกฏหมายตรงไปตรงมา ไม่มาเฟียเหมือนระบบธนาคารบางแห่งด้วยซ้ำไป ใครซื้อเหรียญเก่งสอนหน่อยซิ อิฉันขอเป็นจุดยืนสนับสนุนระบบเสรี เงินกรูของกรู 

มาดูกันว่าเขาบ่นกันว่าอย่างไรบ้าง ภาพจากอินเตอร์เน็ต

จะว่าร้ายอย่างเดียวก็ไม่ได้ แหม ข้อดีเขาก็มี เอาว่ามองผ่านเรื่องไม่ชอบใจ และ ดูผลประโยชน์ที่จะได้ดีกว่า ดอกเบี้ยค่ะ ไม่ใช่เงินฝาก อย่าเพิ่งฝันไป ดอกเบี้ยเงินกู้ค่ะ ต่ำมากเมื่อเทียบกับไทย แต่ถ้าเทียบกับมาตรฐานยุโรปก็ไม่มีอะไรให้กรี๊ดหรอกค่ะ ธรรมดา ๆ ราว ๆ 1-2 เปอร์เซนต์ ถือเป็นข้อดีของคนอยากกู้เงินซื้อบ้านเป็นอย่างมาก เอาว่าดี ๆ เลว เจ้าท์ๆ กันไป ทำใจ ๆ จะเอาดีอย่างเดียว ไม่เอาเลวก็ไม่ได้ กลั้นหายใจให้มันผ่าน ๆ ไป (อย่ากลั้นนานเดี๋ยวขาดใจตาย)

ย้อนเวลาโลกอินเตอร์เน็ต

ธนาคารก็แล้ว มาว่าเรื่องระบบอินเตอร์เน็ตกันบ้าง คุณพระ อิฉันเหมือนถูกเตือนความทรงจำเมื่อครั้งไทยแลนด์เพิ่งเริ่มมีบริษัทโทรศัพท์มือถือเป็นครั้งแรก สมัยที่มีบริษัทเดียวและไร้การแข่งขัน นึกถึงตอนโน้น ที่เวลาใช้อินเตอร์เน็ตต้องคอยเปิดปิดดาต้า เพราะว่าแต่ละกิ๊กนั้นมาด้วยสนนราคา 

ที่อันโดร่านี้เป็นเช่นนั้นเลย มีเพียงบริษัทเดียวคือ อันโดร่า เทเลคอม ผูกขาดตลาดและกำหนดราคาตามชอบ ก็ไม่ได้แพงมหาโหดอะไรหรอก แต่ยังขายอินเตอร์เน็ตเป็นกิ๊กเหมือนพี่ไทยสมัยก่อน ไม่มีนะฮะ อันลิมิเต็ด บรา บรา บรา 

ต้องบอกเลย ไทยแลนด์นั้น ล้ำชาวโลกมาก ซิมเทพ ต่างดาวน้อยใหญ่ จ่ายสองร้อยจะใช้สองล้านกิ๊กก็เชิญ

ที่นี่ อันโดร่าเทเลคอม ซิมพรีเพย์ จ่ายก่อนใช้ทีหลัง สามกิ๊ก สิบเก้ายูโร

ยังกับนั่งไทม์แมชชีนกลับไปย้อนความหลังสมัยทีโอทียังรุ่งเรืองยังไงยังงั้น มินิช๊อกกิ้ง ไม่ถึงกับสตั้น แต่อารมณ์ประมาณ นี่เราอยู่ในประเทศพัฒนาแล้วหรือ รักหรอกหยอกเล่น ๆ

ซิมรายเดือนก็ราคางาม ๆ ดังนี้

ไซค์มินิ ยังไม่ทันได้ตด เน็ตก็หมดพอดี น่าจะเอาไว้รับสายอย่างเดียว เหมาะสำหรับคนที่ไม่มีสังคมใด ๆ มีเบอร์เอาให้โลกรู้ว่ายังมีชีวิตอยู่

ไซค์เล็ก อย่าส่ง Gif วีดีโอมาเยอะ เน็ตหมดเก็บตังค์ที่เธอนะเออ

ไซค์กลาง ครั้งหนึ่งในอดีต เราก็เลยจ่ายราคานี้ให้เอไอเอสนะเธอ ยังจำกันได้ไหม

ไซค์ใหญ่ ไม่ขาดการติดต่อกับโลกต้องจัด

ใหญ่แล้วอัพไซค์ได้อีก

ไซค์ใหญ่มาก ใหญ่กว่านี้ น่าจะร่วมเป็นผู้ถือหุ้นเลยดีกว่า

เห็นราคาแล้วก็ไม่ต้องแปลกใจที่ไม่มี เน็ตไอดอลมาไลฟ์ ไลฟ์สไตล์แถวนี้ซักคน จริง ๆ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกเธอ แค่ประมาณว่า ไม่รู้มาก่อนว่าเมืองไทยเน็ตถูกมาก การแข่งขันเสรีผลประโยชน์ตกที่ผู้บริโภค

เอาหล่ะบ่นมาซะเหนื่อย ต่อจากนี้จะบ่นเรื่องจิปาถะ ไม่ได้มาสลักสำคัญอะไรมาก เพียงแต่อิฉันเห็นข้อต่างจากบ้านเกิดเมืองนอน ก็หยิบมาเล่าให้ฟัง สำหรับยุโรปด้วยกันเองก็คงไม่ได้เซอร์ไพร์สอะไรมากนัก ไปว่ากันเลยคะ

ยากกว่าร่อนทองก็เห็นจะเป็นขับรถ และ หาที่จอด

ถนน คดเคี้ยว เลาะเขาลำห้วย ต้องใช้พลังงานอย่างมากในการขับรถ (พูดยังกับขับเอง นั่งเฉย ๆ ก็มีมึนเหมือนกัน) ยังดีที่น้ำมันที่นี่ถูกว่ายุโรปทั่วไป แต่พอบวกลบคูณหารกับเส้นทางปราบคนขับ ก็ทำให้อัตราการเผาพลาญพลังงานสูงกว่ากันมาก สรุปค่าน้ำมันถูกกว่าแต่ไม่ช่วยอะไร จ่ายเท่าเดิม 

ถนนก็ประมาณนี้เลยเจ้าคะ ไต่เขาไล่ระดับไปเรื่อย ๆ โค้งไปโค้งมา นั่งข้างคนขับต้องชำเรืองตาขวางไปปรามว่า ช้าได้ช้า อิฉันกลัว

Image by Michel Huché from Pixabay

ไหนจะที่จอดรถ กทม ก็ปราบเซียน เรื่องการหาที่จอดรถ แต่ก็เอาเหอะ อย่างน้อยร้านค้า ห้างทั้งหลาย เขาก็มีที่จอดรถไว้บริการ แต่ที่อันโดร่า ซุปเปอร์สเปเชียว ไม่ว่าร้านเล็กร้านใหญ่ที่อยู่ในเมือง ไม่มีที่จอดไว้บริการ ซุปเปอร์มาเก็ตยังไม่มีที่จอดให้เลย ไปหาที่จอดกันเอาเอง แล้วมาซื้อของฉันด้วย 

ที่ดิน ที่ดิน ที่ดิน เป็นอะไรที่มูลค่าสูงมาก ที่จอดรถ ก็เป็นอะไรที่หายากไม่มีคำว่าฟรีนะฮะ สกิลการจอดรถของคนที่นี่ก็เทพสุด อพาร์ทเม้นท์ที่เราเช่าไว้ ด้วยความไม่คาดคิด คิดไม่ถึง เราไม่ได้ดูทางลงที่จอดรถ ปรากฏว่าเล็กมาก ลงไปเกือบออกไม่ได้ ถอยหน้าถอยหลัง ยึกไปยักมา พอออกมาได้ กอดกันร้องไห้เลยทีเดียว และสาบานตนว่าไม่ลงไปอีกแล้ว จอดข้างทางก็ยอม หรือ สกิลเรายังไม่อัพเวล ก็ไม่รู้ อะไรมันจะเล็กก็ปานนั้น อิฉันเห็นพอร์เช่คันโตจอดอยู่ในที่จอด งงมาก มันลงไปได้ยังไงฟระ เชื่อซิ ว่าพี่เขาต้องมีไฟฉายย่อขยายของโดราเอม่อนแน่นอน ที่จอดปราบเซียนเวอร์ ๆ เห็นทีต้องเปลี่ยนมาขับมินิถึงจะเอาชีวิตรอดไปได้ 

เซียสต้าไทม์ ได้เวลานอน Siesta Time

Image by 5477687 from Pixabay

วัฒณธรรมนี้ถือว่าใหม่สำหรับอิฉันมาก ทุกวันเวลา บ่ายโมงครึ่งถึงสามโมงครึ่งโดยประมาณ คือ เวลา งีบของชาวอันโดร่า เดิน ๆ ห้างอยู่ดี ๆ ร้านค้าทยอยกันปิดหมด ยกเว้นร้านอาหารที่จะทยอยเปิด อิฉันก็งงซิคะ กิจการทั้งหลาย ไม่พร้อมให้บริการ เย็น ๆ ค่อยมาใหม่

ดังนั้นก่อนจะไปไหน ทำอะไร ต้องวางแผนและเช็คให้ดีว่ามันตรงกับเซียสต้าไทม์หรือไม่ ไม่งั้นแล้วก็ต้องบอกว่าไปเก้อค่ะ เป็นวัฒธรรมเด็กน้อยนอนกลางวันม๊าก ๆ น่ารักของเขา 

หิ้วท้องรอกิน 

ภาพประกอบจากทริปหิวโซหิ้วท้องรอร้านอาหาร

นอกจากเซียสต้าไทม์ เวลาอาหารกลางวันและอาหารเย็น ก็ช่างต่าง ร้านอาหารพร้อมใจกันเปิดเป็นเวลา กลางวันเริ่มบ่ายโมง หิวก่อนก็ทำอะไรไม่ได้ ส่วนเย็นเริ่มสองทุ่ม วันไหนพวกเราแพลนจะไปทานที่ร้านอาหาร ต้องมีพกของว่างกินรอหิว ไม่งั้นไม่รอด และทุกครั้ง เราไปถึงร้านเป็นคนแรกของร้านเสมอ คนอันโดร่าหรือ กว่าจะมากัน บ่ายสอง บ่ายสาม สามสี่ทุ่มนั่น เออ เขานอนกันเวลาไหน อิฉันละงง เพื่อนคนไทยที่อิฉันเพิ่งรู้จักที่อันโดร่านี้ เธอบอกว่ามาแรก ๆ โมโห แทบขอหย่ากับสามี ด้วยความหิวเป็นเหตุ

สุดท้าย ก็คือ ภาษาคร้าาาา

ภาษาราชการคือ คะตะลาน ส่วนภาษาที่ใช้ทั่วไปคือ คะตะลาน และ สเปน รองลงมาคือฝรั่งเศส และสุดท้ายคือ ภาษาอังกฤษ

อิฉันที่กว่าจะว่าวภาษาอังกฤษได้ก็แทบแย่ มาครานี้ซิต้องเรียนภาษาเพิ่ม ก็ใจคอไม่ดี แต่ก็ไม่ถึงกับแย่ ลำพังพูดได้แค่ภาษาอังกฤษ ก็พออยู่รอดได้ ถือว่าดีกว่าในประเทศฝรั่งเศสมากโข แต่หากอยากได้อรรถรสในการใช้ชีวิต อย่างน้อยก็ต้องหัดภาษาสเปน ยังดีที่รัฐบาลเขาส่งเสริม เมื่อย้ายไปแล้ว สามารถเรียนภาษาคะตาลานและสเปนได้ฟรี อิฉันก็จะได้เวลาเป็นนักเรียนอีกครั้ง ฮึบ ๆ โฮลา กลาเซีย พูดได้อยู่สองคำตอนนี้ 

รวม ๆ ก็ราว ๆ นี้  มีดี ไม่ดีปะปน ดั่งเช่นทุก ๆ ประเทศนั่นเอง ไม่ได้มีใครดีไม่ดีกว่าใคร ในวันนี้เราเลือกที่นี่ ประเทศอันโดร่า วันหน้าก็อาจจะเปลี่ยนไป แต่ที่แน่นอน ที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าที่ไหน ก็ไม่เหมือนบ้านเราเมืองไทย ไปไหน ใครก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน ว่าดีที่สุด ก็คือ คนไทย ใจดี มีเมตตา อยู่ที่ไหนก็ภูมิใจในความเป็นไทยเสมอ 

โควิดชิ้ว ๆ รีบไป อยากจะกลับไปเยี่ยมเมืองไทย กินส้มตำปูปลาร้า ก๋วยเตี๋ยวเรือ หมอนทอง และอีกนา ๆ อาหาร โอ้ย น้ำยายไหล 

ยังไม่รู้ว่าภายภาคหน้าจะต้องเจออะไรอีก เอาใจช่วยชะนีนางนี้ให้มีชีวิตรอดปลอดภัย ประสบโชคดีอย่าให้ต้องหนีเสือปะจระเข้เลยนะ 

รัก

ลลิตา เจนเนตร

รวมทุกตอนในซีรีส์ ท่องไปในอันโดร่า

กลับมาจากอันโดร่าแล้วมาถึงฝรั่งเศสอย่างปลอดภัย จากที่ตั้งใจว่าจะอยู่หนึ่งเดือน กำหนดการเดิมกลายเป็นราว ๆ เดือนครึ่งเห็นจะได้ เพราะตารางการนัดหมายกับกรมที่ดูแลเรื่องการขอเป็นพลเมืองไม่ลงตัว แต่ในที่สุดทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี 

ดูเหมือนว่าโพสเกี่ยวกับราคาบ้านที่อันโดร่าจะทำให้เพื่อน ๆ หลายคนสงสัยใคร่รู้ บ้างถามว่าประเทศอะไรเมืองไหน อิฉันต้องมาแถลงไข อันโดร่านี่ไม่ใช่เมืองนะจ๊ะ เป็นประเทศจ๊ะ 

ประเทศที่เล็กมาก ๆ เอาว่าเล็กกว่าภูเก็ตบ้านเราเสียอีก อยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสตอนเหนือของสเปน ประมาณสามชั่วโมงจากบาเซโรน่า พอมองเห็นพิกัดกันไหม (เปิด google map แล้วขยายซักห้า หก เจ็ด แปด หรือ อาจจะราว ๆ สิบทีน่าจะพอมองเห็น เอิ๊ก ๆๆ) แล้วอีท่าไหน ผู้หญิงเอเชียตัวเล็ก ๆ อย่างอิฉันถึงได้มาดุ้ม ๆ ด้อม ๆ เดินเลาะเขาเก็บผักอยู่ที่นี่ได้ 

เรื่องก็มีอยู่ว่า คุณผู้ชายของอิฉันนั้น แหน่งหน่ายระบบการปกครองโดยฝรั่งเศสและความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นทุกวัน ๆ เมื่อไม่ชอบอยู่ก็ต้องย้าย 

ปีก่อนที่โควิดจะอาละวาดนั้น พวกเราก็ได้เดินทางไปดูตัวแต่ละประเทศ ว่านางงามท่านใดจะได้เข้ารอบ ก็ที่เห็นบินเป็นนก เข้าที่นั่น ออกที่นี่ เสมือนว่าชะนีนางนี้ไม่มีงานไม่มีการจะทำ วัน ๆ เอาแต่เที่ยว ก็อย่าเพิ่งเข้าใจผิดกันไป จริง ๆ จะว่าเข้าใจถูกก็ได้ เอายังไงดีนะเรา

ภาพบางส่วนจากการไปเที่ยว เบื้องหลังคือไปหาที่จอดยานแม่นะจ๊ะ

เอาเป็นว่า ในที่สุดนางงามที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายก็คือ ประเทศอันโดร่านั่นเอง ปรบมือซิคะ รออะไร อิอิ

Image by www_slon_pics from Pixabay

อันโดร่า อันดอร์ร่า ได้ยินชื่อครั้งแรก อิฉันก็งง ๆ เหมือนกัน ด้วยความรู้ทางภูมิศาสตร์ก็ไม่เคยได้กอบโกยมาจากระบบการศึกษาไทยมาก่อน วันนี้จะเล่าให้ฟัง ให้ได้งง ๆ ไปด้วยกันนะเจ้าคะ 

ก่อนหน้านี้อิฉันไม่เคยจะรู้ หรือ จะคิดแม้แต่น้อย ว่ามนุษย์อย่างเรา ๆ นี่ มีอิสระอย่างสูงในยุคสมัยนี้ หากไปชอบใจประเทศอื่นที่ไม่ใช่ประเทศเกิด มันก็มีหนทางให้ได้เปลี่ยนสัณชาติกันได้ อิฉันก็นึกว่าเกิดมาเป็นคนไทย ก็ตายในไทยที่แหละ 

ก็อาศัยว่าได้เดินทาง และ เรียนรู้ ถึงได้รู้ว่ามนุษย์เรามีสิทธ์เลือกมากกว่านั้นเสีย จริง ๆ แล้ว อิฉันก็มีความพึงพอใจในความเป็นไทย ก็ไม่ได้คิดอยากจะย้ายไปไหน แต่ไหน ๆ แล้ว เมื่อคุณผู้ชายเธอจะย้าย อิฉันก็เลยเอากับเขาด้วย เรียกว่าเป็นตัวแถม ได้ของฟรี ก็ประมาณนั้น 

เมื่ออิฉันมีเอี่ยวกับเขา หูตาก็เลยเปิดกว้าง เรียนรู้พื้นที่ใหม่นี้ ที่เรียกว่าอันโดร่าด้วยความชื่นชม ก็จะมาเล่าให้ฟังนะจ๊ะ ว่ามันมีดี ไม่ดียังไง 

อย่างแรกเลยประเทศนี้อยู่ในยุโรป แต่ก็ไม่ใช่ยุโรปนะจ๊ะ คล้ายอังกฤษ คือไม่อยู่ในสหภาพยูเนียน ระบบอะไร ๆ ก็จะไม่ต้องมาคล้อยตามยุโรปส่วนใหญ่ ฉันเองก็ไม่ค่อยจะเข้าใจไอ้สหภาพนี่นักหรอก แต่ขนาดไม่ต้องฉลาดมาก ก็พอมองเห็นว่าสหภาพยูเนียนนี่ดูจะอ่อนแอลงทุกที แม้แต่อังกฤษก็ขอถอนตัวออก บ๊ายบาย ซาโยนาระ ดูแลกันไปนะ ไอขอลาก่อน 

Image by Thanks for your Like • donations welcome from Pixabay

อันโดร่า ก็เลยกลายเป็นทางเลือกหนึ่งของผู้ไม่นิยมสหภาพยูเนียนแต่ยังพึงใจที่จะอยู่ในสภาพแวดล้อม อากาศ ที่คุ้นเคยอย่างเช่นยุโรปนั่นเอง 

แต่ที่เย้ายวนไปกว่า ก็คือ ระบบภาษีของอันโดร่านั้น ต่ำมาก ต่ำกว่าไทยเสียอีกนะพี่น้อง ไม่ต้องเปรียบเทียบกับยุโรป ต่ำเตี้ยติดดินเลยทีเดียว หลายคนเข้าใจผิดว่าไม่มีภาษี มีนะจ๊ะ แต่น้อยจริงๆ รายได้น้อยกว่า 24,000 ยูโรต่อปี หรือราว ๆ เกือบ ๆ ล้านบาทไทย ไม่ต้องเสียภาษีนะจ๊ะ หลังจากนั้นเสีย 5 เปอร์เซ็นต์ และ เมื่อรายได้เกิน 40,000 ยูโรก็เข้าเกณฑ์ภาษีสูงสุดนั่นคือแค่ 10 เปอร์เซ็นต์ โอ้แม่เจ้า พี่ไทยเราชนะขาดตัว (ควรภูมิใจไหม บอกที)

Image by Hier und jetzt endet leider meine Reise auf Pixabay aber from Pixabay

ภาษีต่ำแต่สวัสดิการณ์นั้นเรียกว่าเทพก็พอได้ เอาว่าถึงแม้จะเป็นพลเมืองที่รายได้ไม่สูง ไม่เสียภาษีให้ประเทศแม้แต่สตางค์แดงเดียว มีลูกมีหลานส่งเรียนฟรีได้หมด ไม่เสียตังค์แม้แต่น้อย ยกเว้นค่าตั๋วสกี ที่ต้องออกเอง เวลาโรงเรียนเขาพาลูกหลานเหลนโหลนเราไปเล่นสกี ก็ราว ๆ ร้อยสองร้อยยูโรต่อปี เท่านั้นเอง ส่วนโรงพยาบาลมีแห่งเดียว ฟรีทุกอย่างจ๊ะ ส่วนคุณภาพเขาว่าสูสีพี่น้องโรงพยาบาลเอกชนในไทยเลย เพื่อนคนไทยที่เพิ่งรู้จักที่นี่ คลอดลูกที่นี่ เธอว่าดูแลดี มีนางพยาบาลสี่คนคอยให้กำลังใจ 

อิฉันที่มาจากเมืองไทยฟังก็งงซิฮะ เพราะเคยจ่ายภาษีถึง 30 เปอร์เซ็นต์ต่อปีติดต่อกันร่วมสิบปี แต่ไม่เคยได้ใช้บริการใด ๆ ก็นึกว่าโลกอื่น เมืองอื่น เขาเหมือน ๆ กัน ก็เพิ่งจะมาตาสว่างนี่แหละ และเริ่มจะเข้าใจที่คุณผู้ชายเธอพร่ำบ่นถึงระบบการปกครองของประเทศตัวเอง มันก็เป็นอย่างนี้นี่เอง เพราะมันมีที่ที่เขาบริหารยังไงก็ไม่รู้ คนจ่ายภาษีน้อยกว่าแต่กลับได้รับสวัสดิการมากกว่า 

เอ้า ทีนี่ก็คงจะสงสัยกันว่า แล้วเขาเอาเงินที่ไหนมาเลี้ยงดูคนละนี่ ชาวอันโดร่าเองไม่ได้มีรายได้สูงด้วยค่าแรงขั้นต่ำแค่ ราว ๆ สิบยูโรต่อชั่วโมง เมื่อเที่ยบกับฝรั่งเศสถือว่าน้อยอยู่ แต่ถ้าเทียบกับไทยก็เริ่ดเลยว่าไหม เอาเป็นว่าคนอันโดร่าเองไม่ใช่ประชากรที่จ่ายภาษีส่วนใหญ่ของประเทศหรอก 

ตามที่ฉันเข้าใจและวิเคราะห์เอาเอง ผิดถูกหรือคิดต่างก็แบ่งปันกันได้ รายได้ส่วนหนึ่งก็น่าจะมาเนื่องด้วยระบบรับพลเมืองนี่แหละ ที่ทำให้อันโดร่ามีรายได้จากภาษี ใครก็ตามที่ขอย้ายมาพำนักที่อันโดร่านี่ ก็จะมาเข้าร่วมระบบและเสียภาษีที่นี่ การมาเป็นพลเมืองก็มีสองแบบหลัก ๆ แบบที่เรียกว่า แพสซีส (Passive residency) และ แอคทีพ (Active residency) 

แบบแพสซีพนี่คือไม่สามารถทำงานในอันโดร่า เอามาว่าอยู่เฉย ๆ จะเป็นคนเกษียณก็ได้ หรือ กลุ่มคนที่อาจจะมีบริษัททำธุรกิจที่ประเทศอื่น ๆ คือ ได้รายได้จากที่อื่น ที่ไม่ใช่อันโดร่า แต่เสียภาษีที่อันโดร่านะ ฉลาดไหมละ ส่วนมากแล้วจะเป็นพวกธุรกิจออนไลน์ทั้งหลาย ที่ได้รายได้ทั่วโลก อย่างพวก Youtuber ทั้งหลายก็ย้ายมาอยู่ที่อันโดร่ากันเยอะ โดยเฉพาะ Youtuber ชาวสเปน เพราะสเปนนี่ภาษีนรกมาก เก็บกัน 50% เลยนะเธอ โดยการจะมาเป็นพลเมืองแบบแพสซีพนี่ ก็ทำได้โดยการลงทุนในกองทุนหรืออสังหาริมทรัพย์สนนราคาก็ 350,000 ยูโร (แต่ขอบอกว่าหาบ้านราคา 350,000 ยูโรนี่พลิกแผ่นดินหาจะเจอหรือเปล่า) และต้องมีเงินประกัน 50,000 ยูโรต่อปีฝากไว้จนกว่าจะเลิกรากันไป 

ด้วยข้อกำหนดนี้ก็เลยทำให้อันโดร่ามีรายได้จากบรรดาผู้มีธุรกิจกิจการ และด้วยเงินประกันนี้ ก็ทำให้บรรดาพลเมืองพึงตนเป็นพลเมืองที่ดี เพราะไม่อยากโดนยึดมัดจำโดยไม่จำเป็น

ส่วนอีกพวกที่เรียกว่า แอคทีพนี่ ฉันเองยังไม่แน่ใจมากนัก แต่ที่แน่ ๆ ไม่ต้องจ่ายตังค์เยอะแยะ แต่ต้องเขียนแผนธุรกิจที่โน้มน้าวใจต่อรัฐบาลอันโดร่า ว่าจะหารายได้อย่างไร อะไรทำนองนี้ และเมื่อมีรายได้ ก็เสียภาษีให้ประเทศ 

และนอกจากรายได้ดังกล่าว อันโดร่าก็ยังขึ้นชื่อเรื่องข้าวของราคาถูก (กว่า) ด้วยการเก็บภาษีสินค้าที่ต่ำก็เลยทำให้ผู้คนหลั่งไหลกันมาช๊อปปิ้งซิจ๊ะ โดยเฉพาะบุหรี่และแอลกอฮอล์ นั่นก็เป็นรายได้อีกทางหนึ่ง 

และที่เรืองชื่อมาก ๆ และทำรายได้ให้ประเทศก็คือกีฬาที่เรียกว่า สกี ที่อันโดร่านี่ติดอันดับสกีที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งเลยก็ว่าได้ 

คนอย่างอิฉันที่มาจากประเทศที่หาความเย็นไม่ได้ ซื้อไอติมยังต้องรีบเลีย เพราะมันจะละลายเสียก่อน ก็ต้องฉงนว่าไอ้สกีนี่มันมีเสน่ห์เย้ายวนอันใด 

ภาพสกีรีสอร์ทจากอันโดร่าคร้า Image by Alexander Lesnitsky from Pixabay

สำหรับชาวยุโรปที่เติบโตมากับหิมะนั้น เกมกีฬาชนิดนี้สร้างรายได้มหาศาลให้ประเทศได้เลยทีเดียว หากจะว่าไปแล้ว ก่อนที่ประเทศอันโดร่าจะค้นพบศักยภาพว่าภูเขาสวย ๆ ของตัวเองนั้น สามารถทำเป็นแหล่งสกีและสร้างรายได้ให้ประเทศได้นั้น ประเทศอันโดร่าถือเป็นประเทศยากจนเอามาก ๆ ประเทศหนึ่ง เพราะทัศนียภาพที่เป็นภูเขาทั้งหมด หาที่ราบได้ยากทำให้ในอดีตประเทศนี้ไม่สามารถผลิตข้าวปาอาหารได้เหมือนประเทศอื่น ๆ จะเข้าออกก็ยากลำบากด้วยหนทางนั้นต้องลัดเลาะเขา ก็คิดดูละกันขนาดว่าขนาบไปด้วยประเทศมหาอันนาจทั้งสอง ฝรั่งเศสและสเปน ที่ขึ้นชื่อเรื่องการล่าอาณานิคม พี่ไทยยังเกือบโดนฝรั่งเศสเคลมเลย แต่ไม่มีใครสนใจจะเอาอันโดร่ามาครอบครอง ด้วยมองว่าเป็นประเทศไม่มีศักยภาพ ไม่มีทรัพยากรที่เป็นประโยชน์ รังแต่จะเป็นภาระเสียเปล่า ๆ เอาซิน่า คิดดู ในสมัยนั้นไม่มีการเก็บภาษีด้วยซ้ำเพราะคนของเขาในสมัยก่อนยากจนอย่างมาก ก็เมื่อไม่นานมานี้ที่ประเทศอันโดร่าโดนกดดันสหภาพยุโรปให้มีการเก็บภาษีเหมือนชาวโลกเขา จึงได้มีระบบภาษีเกิดขึ้น

ได้เรียนรู้เรื่องราวของประเทศเล็ก ๆ นี้ อิฉันขอซูหกให้ความสามารถในการพัฒนาของประเทศ ภายใต้ทรัพยากรที่จำกัดให้มีประสิทธิภาพอย่างน่าชื่นชม 

นี่ยังไม่รวมถึงความปลอดภัยในชีวิต อัตราอาชญากรรมที่น้อยมากถึงแทบไม่มี ตำรวจที่ตรวจตราช่วยเหลือประชาชน ทุกมุมในประเทศ สะอาดและปลอดภัย ไม่มีโจรวิ่งราว ไม่มีขอทาน ไม่มีคนไร้บ้าน

เด็ก ๆ สามารถวิ่งเล่นโดยไม่ต้องมีพ่อแม่คอยดูแล ฉันได้ยินมาว่าในบางหมู่บ้าน ถ้าพ่อแม่ไม่ว่างสามารถฝากเพื่อนบ้านไปส่งลูกที่โรงเรียนได้ สังคมแบบนี้ฉันไม่เคยเห็นมานาน อวยกันเสียขนาดนี้ก็ใช่ว่า ประเทศนี้จะไม่มีข้อเสีย ไปอ่านต่อกันเลยที่ เปิดโปง ปมซ่อนลึก ที่ไม่ดี ก็มีที่อันโดร่า 

ฝากวิวสวย ๆ ให้ได้ชมกัน

รักชอบอยากติดตามเป็นกำลังใจให้ฉันละก็ ลงทะเบียนด้วยอีเมลล์ได้ที่ LitaJane.com 

Subscribe now

เรื่องราวสนุก ๆแฝงสาระก็จะส่งตรงถึงบ้านในโลกออนไลน์ของเพื่อน ๆ และความสัมพันธ์ของเราก็จะแน่นแฟ้นไปอีกหนึ่งระดับ 

ใครแนวนิยาย ต้องรักชอบยัย ลิต้าเจน ใน ลิต้าเจน เดอะ ซีรีส์ ของฉันแน่ ๆ เพราะเธอทั้งสวย แซ่บ เผ็ด มันส์ แถมเล่าเรื่องแบบไม่มีเซนเซอร์ อุ้ย อ่านแล้วฟิน แบ่งปันบอกต่อด้วยเด้อ ขอบพระคุณอย่างสูงเป็นการล่วงหน้าเลยจ้า จุ๊บ ๆ

รัก 

ลลิตา เจนเนตร

แรดเนอะ ว่ามะ ฮ่า ๆ ๆ

หลายคนมาอันโดร่า เพื่อมาเที่ยวและมาช๊อปปิ้ง เพราะเมืองนี้ขึ้นชื่อเรื่องสกีติดอันดับโลก และ สินค้าปลอดภาษี นั่นเป็นสาเหตุหนึ่งที่ดึงดูดใจ แต่ไม่ใช่เหตุผลหลักที่ฉันและท่านชายที่รักมาเยือนที่แห่งนี้ 

เรามาที่นี่เพื่ออยู่ และ ย้ายรกรากออกจากประเทศฝรั่งเศสเป็นการถาวร ช่วงนี้เราก็ง่วนอยู่กับการดูอสังหา ศึกษาเรื่องธนาคาร และการขอเรสซิเดนซี่ (การขอพำนักแบบไม่เปลี่ยนสัณชาติ)

ต้องบอกว่าถ้าไม่ได้วิวสวย ๆ คอยเป็นยาใจแล้วละก็ หน้าคงมืดไปกับราคาของอสังหาที่ออกจะแพงเว่อร์วังแบบไม่ค่อยได้อะไรเป็นน้ำเป็นเนื้อเสียเท่าไหร่ 

เฮ้อออออ ขอถอนหายใจให้ยาว ค่อยว่าต่อ เนื่องด้วยพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศเป็นภูเขา อันโดร่าจึงมีพื้นที่เพียงน้อยนิดสำหรับที่อยู่อาศัย ที่ดินที่นี่เขาใช้หน่วยตารางเมตร ราคาที่ดินเท่าแมวดิ้นตาย สามารถซื้อที่ดินชานเมืองฝรั่งเศสได้เป็นเอเคอร์ ๆ 

แต่เอาเถอะ พวกเราเลือกแล้วว่าต้องที่นี่นี่แหละ ด้วยเหตุผลมากมาย ที่ชะนีนางนี้ได้ร่ายอธิบายไว้ในตอน จะย้ายบ้านทั้งที ทำไมต้องอันโดร่า เพื่อน ๆ ไปอ่านดูแล้วนะจ๊ะ เผลอ ๆ จะย้ายตามกันมา 

ภาพนี้เป็นบ้านสไตล์อันโดร่าสร้างด้วยหินและไม้ มีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และมีมนต์เสน่ห์แบบประหลาด

เอาหล่ะอยากจะเข้าเรื่องอสังหาเสียหน่อย ฉันและท่านชายมีความชื่นชอบในการลงทุนในอสังหา โดยเฉพาะฉันที่มีความลุ่มหลงในพื้นที่ที่เรียกว่าบ้าน  หนึ่งในความฝันของใครหลาย ๆ คนก็คือการมีบ้านของตัวเองซักหลัง บ้านที่สวยงามและอบอุ่น 

สำหรับฉันแล้ว มันคงเป็นเสมือนปมเล็ก ๆ ตั้งแต่วัยเด็ก ครอบครัวของฉันแยกทางกัน ฉันและน้องสาวอีกคนเติบโตขึ้นมาด้วยการดูแลของคุณพ่อ ต้องขอขอบพระคุณคุณพ่อที่ให้ทุกอย่างในชีวิตนี้ แต่ก็นั่นแหละ ลองคิดภาพผู้ชายที่ไม่เคยจะแตะงานบ้าน เลี้ยงลูกสาวเล็ก ๆ สองคน สภาพคือ ... ดูไม่ได้ 

ยิ่งพ่อของฉัน เป็นพวกไม่เน้นความปราณีตในชีวิต เอาว่าใช้งานได้ หรือ เขาเรียกเป็นภาษาอังกฤษเท่ ๆ ว่า แพคทริคอล (Practical) พ่วงด้วยความเป็นคนประหยัดมัธยัสถ์ บ้านของเรานั้นลงเอยด้วยความรกเละเทะ ไร้ระเบียบ ไร้ความสวยงาม ฉันจึงเติบโตขึ้นมาท่ามกลางความรู้สึกขาด มีความปรารถนาให้บ้านในอนาคตของฉันสวยงามน่าอยู่ มีบริเวณ รื่นรมณ์ 

เอาเป็นว่าไปที่ไหน ฉันชอบเหลือเกินที่จะได้ดูบ้านช่องการออกแบบที่สวยงาม การไปดูบ้าน เป็นความสุขอย่างหนึ่งของฉัน การปรับปรุงบ้านเป็นเรื่องที่หยุดคิดไม่ได้เชียว เรียกว่าเข้าไปที่ไหน ก็จะช่วยเขาคิดไปเสียหมดว่าทำอย่างไรบ้านจะน่าอยู่ได้อีก แบบว่าบางทีก็คอยคิดเปลี่ยนอยู่นั่นแหละ ย้ายเฟอร์นู้นทีนี่ที เฮ้อ ไม่ยอมจบจริง ๆ จ้า ฉันว่าเธอน่าจะพอเข้าใจบ้างแล้วถึงปูมหลังที่ทำให้ฉันคลั้งใคร้เรื่องบ้านเอาเสียมาก ๆ 

ครั้งแรกที่ฉันซื้อบ้านของตัวเองนั้น ตอนเมื่อเริ่มมีรายได้เป็นของตัวเอง เป็นคอนโดขนาดน่ารัก หนึ่งห้องนอนในกรุงเทพนี่แหละ ซื้อโดยไม่มีความรู้อะไร เน้นความสะดวก ใกล้ที่ทำงาน ตบแต่งสวย ตอนขายก็ไม่ได้กำไรอะไร เหมือนได้อยู่ฟรีเสียมากว่า 

ฉันมีความสุขกับห้องของฉันมาก เป็นครั้งแรกที่ได้มีที่อยู่เป็นของตัวเอง ทั้งยังไม่รกเละเทะเหมือนครั้งยังเป็นเด็ก แต่พออยู่ไปนานเข้า ข้าวของชักมากขึ้น ตู้เสื้อผ้าอัดกันจนยับยู่ยี่ ฉันจึงฝันอยากจะมีคอนโดหรูใหญ่ ๆ ซักห้อง เอาที่มีห้องแต่งตัวสวย ๆ ที่เขาเรียกว่าวอคอินโคเซ็ท Walkin Closet ฝันใหญ่มาก ด้วยรายได้ของฉันในตอนนั้น ฉันออกจะฝันเฟื่องไปเสียหน่อย ฉันคิดว่าถ้าฉันได้ความฝันฉันมา ฉันคงมีความสุขมากมาก 

แต่เธอเชื่อไหมความฝันน่ะ ถึงแม้จะดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าเราไม่หยุดฝันมันก็เป็นจริงๆ ได้ ในที่สุดฉันก็ได้ครอบครองเป็นเจ้าของคอนโดหรูย่านสุขุมวิทราคาแปดหลัก ขนาดเท่าบ้านเดี่ยวซักหลังเลยทีเดียว มีห้องแต่งตัวเป็นของตัวเอง ตู้ใส่รองเท้าเป็นร้อยก็ยังไหว 

เธอคงคิดว่าฉันคงรวยมากถึงสามารถทำความฝันของตัวเองให้สำเร็จได้ ความเป็นจริงนั้น ฉันก็พอมีแต่ไม่ได้มากเท่าความฝันที่ฉันมีหรอก แต่เพราะฉันมีความปรารถนาที่แรงกล้า จนสามารถดึงดูดหนทางเข้ามาหา หากเล่าให้เธอฟังมันคงเหมือนเรื่องมหรรศจรรย์  ไว้โอกาสหน้าฉันจะมาเล่าให้ฟัง  เผื่อว่าจะได้เป็นแรงบันดาลใจให้เธอกล้าคิดกล้าฝันถึงสิ่งที่เธอคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้

วันนี้ฉันอยากจะเล่าให้เธอฟังก่อนถึงบทเรียนที่ฉันได้เรียนรู้จากความปรารถนาของฉัน หลังจากฉันได้ครอบครองบ้านในฝัน ฉันก็ค้นพบว่าความสุขของฉันไม่ได้มากขึ้นเลย ตรงกันข้ามกลับน้อยลง เพราะความกังวลและค่าใช้จ่ายที่สูงตามตัว เฉพาะค่าไฟอย่างเดียวเพียงสองอาทิตย์ที่เข้าอยู่ก็ปาไปหมื่นห้าแล้ว ค่าส่วนกลางอีกเดือนละหมื่นสอง ยิ่งเห็นตัวเลขที่ต้องจ่ายให้ธนาคาร มันทำให้ฉันเกิดความกลัวแบบอธิบายไม่ถูกเลยทีเดียว 

ในตอนนั้น ฉันคิด ฉันจะทำอย่างไร หากบังเอิญฉันต้องสูญเสียงาน ทั้ง ๆ ที่มั่นใจว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ แต่เมื่อเห็นตัวเลขค่าใช้จ่าย แล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะหวั่นใจ เสมือนว่าขึ้นหลังเสือแล้วคงลงไม่ได้ มิเช่นนั้น ดอกเบี้ยและค่าใช้จ่ายคงคาบฉันไปกิน 

ในเวลาต่อมาฉันตัดสินใจขาย ได้กำไรดีทีเดียว หลังจากลงทุนซื้อคอนโดหลังแรกและไม่ได้กำไรใด ๆ ทั้งสิ้น ฉันก็เริ่มเรียนรู้ และ ทำความเข้าใจ ฉันทำการบ้านหนักมากก่อนที่จะลงทุน ดังนั้นกำไรที่ได้ก็ไม่ใช่เรื่องเซอร์ไพรส์อะไร ที่ออกจะเซอร์ไพรส์คือ ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าสินทรัพย์ ราคาแปดหลักนั้น จะขายได้เร็วอะไรปานนั้น 

ภาพจากคอนโดที่เริ่มต้นจากความฝันมาสู่ความเป็นจริง

จากกำไรที่ได้บวกกับเงินเก็บเล็กน้อย ฉันนำมาซื้อบ้านขนาดห้าห้องนอนออกมารอบนอกของสุขุมวิทเล็กน้อย ยังคงไม่ลดละที่อยากได้บ้านที่มียังพื้นที่ใช้สอยขนาดใหญ่ และที่แน่นอน ห้องแต่งตัวที่สวยงาม ฉันคิดว่าหากไม่ต้องแบกภาระค่าใช้จ่ายอย่างที่เคยแล้ว ฉันคงมีความสุขมากขึ้น 

และนี่ก็คือบ้านอีกหลังที่ฉันกล่าวถึง

มันก็เหมือนกับบทเรียนที่เรียนซ้ำแต่ไม่ยอมเข้าใจ หลังจากซื้อบ้าน ตบแต่ง และเข้าอยู่ ความสุขของฉันก็ไม่ได้มากขึ้น ความกังวลจิปาถะยังคงติดตามมา ไหนจะเพื่อนบ้าน ไหนจะนู้นนี่นั่นให้ดูแลและคอยซ่อมแซม ในที่สุดฉันก็เข้าใจว่าความสุขนั้นไม่ได้ขึ้นกับของนอกกายเลยแม้แต่น้อย บ้านที่ฉันฝันก็ไม่ใช่ที่มาของความสุข มันเป็นบทเรียนที่มีราคาและต้องผ่านกระบวนการขั้นตอนสาระพัด แต่ฉันก็ไม่นึกเสียดาย หรือ เสียใจหรอกนะ ฉันรู้สึกขอบคุณตัวเองที่กล้า ที่วิ่งตามความฝัน และ ในที่สุด ก็เข้าใจสัจธรรมของชีวิต ผ่านประสบการณ์ของตัวเอง 

การวิ่งตามความฝัน และได้รับมันนั้น มิได้บัลดาลความสุข แต่ทำให้เข้าใจตัวเอง และ โลกมากขึ้น ชีวิตก็ไม่ได้สมบูรณ์ขึ้นเมื่อความฝันนั้นกลายเป็นจริง กระบวนการเรียนรู้ระหว่างทางและการเติบโตผ่านการเดินทางนั้นต่างหากคือสิ่งที่เติมเต็มความสุขในชีวิต

ทุกวันนี้ฉันก็ยังคงฝันถึงบ้านในฝัน แต่ออกจะแตกต่างจากความฝันเมื่อครั้งก่อนไปมาก การได้ฝันและกล้าฝันในสิ่งที่มองไม่เห็นเส้นทาง และความท้าทายและความคิดสร้างสรรค์ที่จะทำให้ความฝันนั้นเป็นจริง นั่นต่างหากที่เติมเต็มชีวิตของฉัน ท้ายที่สุดฉันเชื่อว่าบ้านที่เราอยู่นั้น เป็นเพียงภาพสะท้อนของโลกภายในที่ผ่านการขัดเกลาจากโลกภายนอก ฉันอดจะตื่นเต้นไม่ได้ว่า เส้นทางนี้จะนำพาเรื่องราวอะไรมาให้ฉันได้เรียนรู้บ้าง ได้มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง 

และนี่ก็คือเส้นทางการเรียนรู้ของฉัน ว่าแต่เธอละ ฝันหรือเคยฝันถึงอะไร และเธอได้เรียนรู้อะไรบ้าง เขียนมาเล่าให้ฉันฟังบ้าง 

วันนี้ก็ขอลาเพียงเท่านี้ ถ้าเธอชอบอ่านเรื่องราวของชีวิต ความรัก และ การท่องเที่ยว แวะเที่ยวชมที่บ้านในโลกออนไลน์ของฉัน 

https://www.litajane.com

ลงทะเบียนด้วยอีเมลล์ เพียงเท่านี้ความสัมพันธ์ของเราก็จะกระชับแนบแน่น ไม่เสื่อมคลาย

นอกจากบทความฉันยังมีนวนิยายความรักอิงประสบการณ์ชีวิตของฉันมาแบ่งปันใน ลิต้าเจน เดอะ ซีรีส์ ให้เธอได้อิน ซึ้ง และ อิ่มเอมไปด้วยความรัก 

ขอบคุณสำหรับการรับฟังและทุกกำลังใจ อยากบอกเธอว่าถึงแม้เราอาจจะไม่รู้จักกัน แต่ฉันนั้นส่งความรักให้เธอ

รัก 

ลิต้าเจน

เช้าวานนี้ฉันสังเกตุเห็นผู้คนบนถนนถือดอกกุหลาบสีแดง ในร้านค้าก็มีดอกกุหลาบขาย พาลทำให้นึกสงสัยว่ามันต้องมีอะไรพิเศษสำหรับวันนี้แน่ ๆ 

Image by Pablo Valerio from Pixabay

สำหรับพวกเราแล้ว วานนี้เป็นวันที่สำคัญวันหนึ่ง เพราะเป็นวันที่พวกเรานัดเซ็นต์เอกสารการขอพำนักที่ประเทศอันโดร่าอย่างเป็นทางการ ก่อนไปพบกับผู้เดินเอกสารให้กับเรา นามว่าลูซี่ 

ภาพนี้ต้องเก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์

ฉันและท่านชายแวะที่ร้านขนมร้านหนึ่งเพื่อซื้อของฝากเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้กับเธอในการช่วยเหลือพวกเรา ฉันสังเกตุเห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้านและมอบดอกกุหลาบสีแดงให้กับพนักงานสองสาวที่บริการในร้าน พวกเธอยิ้มแย้ม ดีใจ ฉันอดไม่ได้ต้องให้ท่านชายเอ่ยถาม เป็นภาษาฝรั่งเศส

จึงได้รู้ว่า วันที่ 23 เมษายน เมื่อฤดูใบไม้ผลิได้มาเยือน ถือเป็นวันเฉลิมฉลองความรักของชาวคาตาโรเนียนและ ชาวสเปน และ ก็รวมถึงชาวอันโดร่านี้ด้วย ที่มีพื้นฐานมาจากคาตาโรเนีย 

โดยวันนี้ถือเป็นวันมอบความรักให้กัน ดั่งเช่นวันวาเลนไทน์ แต่ได้รับความนิยมมากกว่าวันวาเลนไทน์ก็ว่าได้ ทั้งยังเป็นวันหนังสือสากลโลก โดยผู้ชายจะมอบดอกกุหลาบให้กับผู้หญิงเป็นสัญลักษณ์ของความรัก และ ผู้หญิงจะมอบหนังสือให้กับผู้ชาย รวมทั้ง พ่อแม่ หรือ เพื่อนจะมอบหนังสือให้แก่กัน เพื่อเป็นเกรียติ์ให้กับนักเขียนและสนับสนุนความรักในการอ่าน

เมื่อฉันได้พบกับลูซี่ ผู้เดินเอกสารให้กับเรา ฉันอดไม่ได้ที่จะต้องถามถึงที่มาที่ไปของวันดังกล่าว จากข้อมูลเบื้องต้นจากลูซี่ และการศึกษาเพิ่มเติมในสื่อออน์ไลน์จึงได้ความมาว่า 

ในอดีตกาล มีเมือง ๆ หนึ่ง ชื่อ ว่า Montblanc เมือง ๆ นี้มีมังกรที่ดุร้าย ที่สามารถพ่นพิษไปในอากาศและฆ่าผู้คนได้ด้วยเพียงลมหายใจ ชาวเมืองต่างหวาดกลัวเจ้ามังกรร้าย พวกเขาส่งแกะสองตัวต่อวันเพื่อเป็นเครื่องบันนากาล 

แต่ไม่ช้านานบรรดาแกะก็หมดไป ผู้คนจึงเกิดความกลัวมากขึ้น กษัตริย์ของเมืองต้องคิดหาทางออก จึงตัดสินใจที่จะสุ่มและ เสียสละคนหนึ่งคนต่อวันเพื่อเป็นอาหารของมังกร ด้วยเชื่อว่า เมื่อมังกรไม่หิว คงจะไม่ทำร้ายผู้คน แต่แล้วก็ไม่มีใครคาดคิดว่าคน ๆ แรก ที่โดนสุ่มกลับเป็นลูกสาวที่น่าเอ็ดดูของเจ้าครองเมือง องค์หญิงที่รักของพลเมือง ด้วยความจำใจต่อความปลอดภัยของทุกคน กษัตริย์จำต้องส่งลูกสาวที่รักไปเป็นอาหารของมังกร องค์หญิงได้แต่งชุดขาวและออกเดินทาง จำนนต่อชะตากรรมของตนเอง ไปเป็นอาหารของเจ้ามังกร 

แต่ในวิกฤตนั่นเอง ยังมีซึ่งแสงสว่าง อัศวินนามว่าจอร์ดี ซึ่งในเวลานั้นเป็นทหารของโรมัน ได้อาสาไปรักษาชีวิตขององค์หญิง โดยการจัดการปลิดชีวิตของเจ้ามังกรนั่นซะ 

Image by RepubliCAT from Pixabay

และด้วยความรัก ความซื่อสัตย์ และความกล้าหาญ อัศวินจอร์ดี ก็ได้สังหารเจ้ามังกรได้สำเร็จด้วยดาบของเขา เลือดของเจ้ามังกรได้ไหลอาบลงบนผืนดิน และ เกิดเหตุการณ์อันน่ามหัศจรรย์  ดอกกุหลาบสีแดงนานับพันได้เปล่งบานขึ้นบนรอยเลือดของเจ้ามังกรนั่นเอง 

อัศวินจอร์ดี ได้เด็ดกุหลาบที่บานอยู่บนกองเลือดของมังกรและมอบให้กับเจ้าหญิง ซึ่งต่อมาจึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของการมอบความรักของชายที่มีต่อหญิงสาวนั่นเอง 

หลังจากเจ้ามังกรได้สิ้นชีวิตลง นำพามาซึ่งความสงบสุขให้กับผู้คน กษัตย์ทรงมีรับสั่งให้อัศวินจอร์ดีอภิเษกสมรสกับองค์หญิง แต่เขาได้ปฏิเสธและในเวลาต่อมาได้ผันตัวเข้าเป็นผู้รับใช้ศาสนานามว่า เซนต์จอร์ดี หรือ เซนต์จอร์จ (Saint George)ในภาษาอังกฤษ นั่นเอง แต่ด้วยความขัดแย้งทางศาสนนา เขาต้องมาโดนสังหารเนื่องจากเขาปฏิเสธที่จะเปลี่ยนความเชื่อ 

เซนต์จอร์ดียอมจำนนต่อความตายเนื่องด้วยความรักความศรัทธาที่เขามีต่อพระผู้เป็นเจ้าในวันที่  23 เมษายน ปี ค.ศ. 303 นับแต่นั้นมาวันที่ 23 เมษายน ของทุกปีจึงเป็นวันรำลึกถึงเซนต์จอร์ดี และ ฉลองซึ่งความรัก ไม่ว่าจะระหว่างชายหญิง พ่อแม่ ต่อ ลูก เพื่อนต่อเพื่อน หรือ แม้แต่ความรักต่อความศรัทธา

นอกจากเรื่องราวของเซนต์จอร์ดีแล้ว วันที่ 23 เมษายน นี้ยังเป็นวันคล้ายวันมรณกรรมของนักเขียนที่มีชื่อเสียงอีกสองท่าน คือ มิเกล เด เซร์บันเตส (Miguel de Cervantes) และ วิลเลียม เชกสเปียร์ (William Shakespeare) อีกด้วย วันที่ 23 เมษายนจึงนี้ได้รับการรับรองเป็นวันหนังสือโลก (World Book Day )โดย UNESCO ในปี 1995

เมื่อเชื่อมโยงเรื่องราวทั้งสองเข้าด้วยกัน ทำให้วันนี้เป็นวันที่จะเห็นผู้คนมอบดอกกุหลาบสีแดง และ หนังสือให้แก่กันเพื่อฉลองความรัก และ เป็นเกียรติ์ให้กับนักเขียน

เมื่อได้เรียนรู้เรื่องราวของวัน ๆ นี้แล้ว ฉันอดประหลาดใจไม่ได้ถึงความบังเอิญที่เกิดขึ้นกับฉันและท่านชาย นอกจากเราจะได้ทำการเซ็นต์เอกสารสำคัญแล้ว เรายังได้นัดหมายกันไปทานอาหาร ที่ร้านอาหารขึ้นชื่อแห่งหนึ่งของประเทศอันโดร่า ชื่อว่า La Sangriaโดยมิได้รู้เรื่องเทศกาลแห่งความรักของชาวคาตาโรเนียนมาก่อน เสมือนว่า อวลพลังงานของความรักได้ขับเคลื่อนเราให้เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นดั่งเรื่องบังเอิญ 

อาหารอร่อย บรรยากาศดี เรามาถึงร้านเป็นคนแรกเลยทีเดียว หลังจากนั้นไม่นานแทบทุกโต๊ะก็เต็มไปด้วยผู้คน

และในทุก ๆ วันที่ 23 เมษายนของทุกปี พวกเราจะจำได้ถึงการตัดสินใจที่สำคัญของชีวิตพวกเราในการร่วมเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอันโดร่า และร่วมฉลองความรัก ความซื่อสัตย์ ความเสียสละ และ ความกล้าหาญของเซนต์จอร์ดี

ฉันหวังว่าเรื่องราวอันเต็มไปด้วยความรักนี้คงทำให้หัวใจของเพื่อน ๆ  อิ่มเอิบและเต็มไปด้วยความสุข และในโอกาสวันดี ๆ เช่นนี้ ฉันขอมอบนวนิยายที่ฉันเขียน ลิต้าเจน เดอะ ซีรีส์ ให้เพื่อน ๆ ได้อ่าน ถือเป็นสัญลักษณ์ของความรักที่ฉันมีให้กับเพื่อนมนุษย์ทุกคน 

คลิ๊กเพื่ออ่านนวนิยาย ลิต้าเจน เดอะ ซีรีส์

Image by Pexels from Pixabay

ติดตามการเดินทาง เรื่องราว ความรัก และ ชีวิตที่เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ ผ่านการเล่า โดย ลลิตา เจนเนตร (ลิต้าเจน) ได้ที่ 

https://www.litajane.com/

ลงทะเบียนด้วยอีเมลล์ มาเป็นครอบครัวลิต้าเจน เพียงเท่านี้ความรักของเราก็แน่นแฟ้นไม่มีเสี่ยมคลาย

Subscribe now

จบท้ายด้วยภาพบรรยากาศการฉลองบางส่วนที่อันโดร่า วีดีโอนี้เต็มไปด้วยความน่ารักของชาวอันโดร่า ที่กำลังร้องเพลงขอบคุณบรรดาบุคคลากรทางการแพทย์ที่กำลังทำงานอย่างหนักเพื่อช่วยเหลือผู้คนที่ได้รับผลกระทบจากโรคระบาดโควิดในเวลานี้ ใครบ่อน้ำตาตื้นเหมือนฉันได้มีน้ำตาซึมแน่นอน

ขอขอบคุณ Escola Andorra สำหรับการกระทำที่ดี ๆ ซึ้ง ๆ ในวีดีโอนี้

คลิ๊กเพื่อชมวีดีโอ

รัก

ลลิตา เจนเนตร (ลิต้าเจน)

Lalita Janette (LitaJane)

สวัสดีค่ะ มิตรรักแฟนเพลง (แหม สวัสดียังกับหมอรำ) ตอนนี้ท่านชายและอิฉันก็มาอยู่ที่ประเทศอันโดร่า ใครงงๆ อะไร อันโดร่า กลับไปอ่าน ลิต้าพาเที่ยว ตอน ประเทศนี้มีด้วยหรือ จะได้มาต่อกันติด นะเจ้าคะ อิอิ

*หมายเหตุ ท่านชาย ในที่นี้ หมายถึงชายที่รักของฉันเอง เป็นคำเรียกแทนที่ฉันอุปโลกขึ้นในโลกอันเพ้อเจ้อ อันมีฉันเป็นนางเอก อะนะ โลกของฉัน ฉันจะเขียนอะไรก็ได้ เอาว่าชายที่รักของฉัน มิใช่เจ้าฟ้า หรือเจ้าเข้าทรงที่ไหน ขอให้รับทราบโดยทั่วกัน หมั่นไส้ได้ แต่อย่ามาดราม่านะ แม่ขอ

ช่วงนี้ยังไม่ได้มาเขียนนิยายเรื่อง เกมรัก ลิต้าเจน เดอะ ซีรีส์ ต่อเลย อดทนรอหน่อยนะเจ้าคะ ความเปลี่ยนแปลงรอบตัวมันมีเยอะเหลือเกิน 

ทริปนี้เราตั้งใจมาหนึ่งเดือนตามประกาศล๊อกดาวน์ของประเทศฝรั่งเศส จะได้เลื่อนวันกลับหรือเปล่า รอดูกันอีกที

วันแรกมาถึงก็เข้าโรงแรมพักผ่อน ที่โรงแรมมีสปาด้วย รู้สึกดีมากไม่ได้แช่น้ำมานาน 

ฟินมากค่ะ ข้างนอกเป็นวิวเมือง La Masana

วันที่สองเราตระเวนดูที่พัก ต้องหาที่พักที่มีครัว กว่าจะตัดสินใจได้ เล่นเอาเหนื่อยกันไป ได้ที่พักที่ The Lodge at Arinsal ที่พักใหม่และสะอาด ถึงห้องออกจะเล็กไปซักหน่อย แต่สะดวกสบายสำหรับช่วงเวลาสั้น ๆ มีครัวแบบมินิด้วย ภาพห้องเอามาจากในเว๊ปเขานะคะ เพราะตอนนี้ข้าวของกระจายซะเหมือนอยู่มานานแล้ว ฮ่า ๆ

โรงแรมนี้อยู่ในวัลเลย์ที่ชื่อว่า Arinsal อยู่ตอนบนของประเทศอันโดร่า ตามแผนที่ที่อิฉันวงกลมไว้นะเจ้าคะ 

แผนที่ประเทศอันโดร่า

เมือง Arinsal นี้เป็นเมืองเงียบสงบ แหม เรียกเมืองก็กระไร ๆ อยู่ เพราะทั้งประเทศนี้ฉันรู้สึกเหมือนมันเป็นเมือง ๆ เดียวยังไงยังงั้น 

ที่พักของเรามีวิวสวยมาก มองแล้วเพลิน มีธารน้ำไหลผ่าน ห้องของเราอยู่ที่ชั้นสาม ได้ยินเสียงชัดเจนกล่อมทั้งเวลาหลับและเวลาตื่น 

หลังจากซื้อข้าวของเข้าที่พัก จัดแจงรื้อกระเป๋า และ นอนให้หายเหนื่อยเป็นที่เรียบร้อย ฉันออกเดินสำรวจ เจอทางเดินเขาเล็ก ๆ ให้ความรู้สึกที่รื่นรณ์มาก เดินไปเจอเข้ากับน้ำตกแบบที่ไม่ได้คาดคิด ดีใจสุด ๆ น้ำเย็นเฉียบ อดไม่ได้ที่จะต้องแอบชิมดู อร่อย สดชื่น เย็นชื่นใจ 

ด้วยความที่เพลินไปหน่อยกับน้ำตก เดินเลาะไปเรื่อย ปรากฏว่าจำทางเดินเข้ามาไม่ได้ เดินหลง งง ๆ อยู่จนเริ่มจะตระหนก รู้ว่ายังไงก็หาทางกลับได้ละน่า แต่ทางไหนนั่นน่ะซิ สุดท้ายพอเดินจนเหนื่อย เห็นบ้านคน ฉันตัดสินใจไถลตัวลงจากเนินเขา ไม่เอาละ เดินหาทางออก เอาว่าขอทางลัดเลยแล้วกัน เนื้อตัวเลอะเทอะเล็กน้อยถึงปานกลาง เป็นการรับน้องการมาเยือนดินแดนแห่งเทือกเขาพีรินีส (Pyreness) 

หากเพื่อน ๆ ได้อ่านบทความที่ฉันได้เขียนเกี่ยวกับอันโดร่าแล้ว ก็คงรู้ดีว่าทริปนี้เป็นทริปการมาดูบ้าน เพราะท่านชายกับอิฉันได้ตัดสินใจที่จะย้ายรกรากมาเป็นชาวอันโดร่า และเวลานั้นก็ใกล้เข้ามาทุกที 

หากย้อนไปซักหลายปีก่อน อย่าว่าแต่การเปลี่ยนที่อยู่เลย การไปเดินทางท่องเที่ยวก็เป็นเรื่องที่ถือว่าไม่ได้ง่ายสำหรับทุกคน 

ฉันได้เรียนรู้เมื่อไม่นานมานี้นี่เอง ว่ามนุษย์เรามีอิสระเสรีมากขึ้นทุกที เราสามารถอยู่ที่ใดในโลกก็ได้ (หากปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนด) เราสามารถแม้แต่เปลี่ยนสัณชาติยังได้  

ฉันและท่านชายได้เดินทางไปเรื่อยในช่วงปี 2019 ก่อนที่โควิดจะแวะมาตีซี้ พวกเรา จริง ๆ ต้องบอกว่า ท่านชายเสียมากกว่า เธอมีความสนใจจะหาที่อยู่ สิ่งแวดล้อม ผู้คน ใหม่ ๆ ที่จะพำนัก และที่สำคัญระบบการการปกครองที่สอดคล้องกับค่านิยมของเธอ เอาว่าเธอไม่เห็นด้วยอีกต่อไปกับระบบสังคมในประเทศฝรั่งเศส ฉันเองก็เลยได้ติดสอยห้อยตาม ไปช๊อปปิ้งประเทศ ได้เที่ยวชมและเรียนรู้เกี่ยวกับโลกของเรา เหมือนกับกบออกมาจากะลา ยังไงยังงั้น

ประสบการณ์เหล่านี้ทำให้ฉันได้นึกคิดถึงโลกในอนาคตที่ผู้คนจะมีอิสระในการเลือกชีวิตที่ต้องการโดยไม่เกี่ยวกับที่ที่เราเกิด ประเทศเองก็อาจจะเป็นเสมือนบริษัทบริหารทรัพย์สินให้งอกเงย ใครชอบการบริหารแบบใด ก็สามารถสมัครเป็นพลเมืองและจ่ายภาษีให้กับประเทศนั้น ๆ มันเป็นเพียงความคิดของฉัน แต่ฉันรู้สึกว่ามันอีกไม่ไกลหรอก 

ในเวลานี้อาจจะยังจำกัดอยู่ที่ ที่คนอันพอจะมีกำลังทรัพย์ หรือ มีความสามารถเฉพาะทาง ดูอย่างแคนาดา เราสามารถสมัครเข้าเป็นพลเรือนของเขาหากเรามีคุณสมบัติตามที่เขาต้องการ หรือ หลาย ๆ ประเทศที่รับสมัครพลเรือนผ่านการบริจาค หรือ ง่าย ๆ เขาเรียกว่าซื้อสัณชาตินั่นเอง 

ลองคิดดูซิ ว่าเมื่อวันหนึ่งที่มนุษย์มีอิสระเหนือเชื้อชาติของตัวเองแล้ว ประเทศหรือรัฐบาลของประเทศก็จะเปรียบเสมือนบริษัทจำกัด ที่เรา ๆ สามารถสมัครเข้าร่วมอุดมการณ์ เราเลือกประเทศ ประเทศเลือกเรา โลกมันจะวิวัฒไปขนาดไหน ลองคิดดู ตื่นเต้นฮะ ว่ามะ  

อะนะ เพ้อ ๆ คิดไป แต่ใครจะรู้มันอาจจะเป็นจริง ว่าแต่เธออยากจะสมัครเข้าประเทศไหนกัน และเพราะอะไร มีใครจะตามมาอันโดร่ากับฉันบ้าง 

ขอลาไปด้วยภาพเจ้าเหมียวสามตัวที่มองดูเราอย่างใคร่รู้

รัก

ลิต้าเจน

ต่อจากตอนที่แล้ว จะย้ายบ้านทั้งที ทำไมต้องแอนโดร่า

รวมทุกตอนในซีรีส์ ท่องไปในอันโดร่า

กลับมาจากแอนโดร่าแล้วจ้า มาสู่อ้อมกอดอันหนาวชื้นของฝรั่งเศสด้านตะวันตก วิวสองข้างทางจากรถไฟ คือ ภาพน้ำท่วมขัง บางแห่งทำเอาต้นองุ่นถึงกับกลายสภาพเป็นพืชน้ำไปได้ ปีนี้ดูท่าฝนจะเข้าข้างเราเอาซะมาก ๆ เมื่อเทียบกับปีที่แล้วที่น้ำตามลำธารถึงกับแห้งขอด เฮ้อ เกิดอะไรขึ้นกับโลกของเรานะ 

เอาหล่ะ เรามาต่อกันที่บทสรุปสำหรับทริปแอนโดร่าในครั้งนี้กันดีกว่า สำหรับบทสรุปก็เห็นจะเป็นยังไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัด แต่ฉันและท่านชายก็แน่ใจแล้วเชียวว่าหลังจากเราขายบ้านขายช่องที่ฝรั่งเศสเป็นที่เรียบร้อย เราจะไม่รอช้า ย้ายไปแอนโดร่าทันใด 

เพื่อน ๆ อาจจะสงสัยอะไรจะขนาดนั้น นอกจากความสวยงามเกินจะบรรยาย โดยเฉพาะกับคนที่ชอบภูเขาและสกี แอนโดร่าก็เปรียบดังสวงสวรรค์เลยก็ว่าได้ แต่ที่ทำให้แอนโดร่าดูโดดเด่น นั้นคือ คุณภาพชีวิตและความปลอดภัยที่สูง ผู้คนที่มาอาศัยเรียกว่าเคารพกฏเป็นอย่างดี ทั้งยังอารมณ์ไม่หม่นหมองเหมือนตามเมืองใหญ่ ๆ ในฝรั่งเศส 

ถึงแม้แอนโดร่าจะเข้าถึงได้โดยทุกประเทศในโซนยุโรป โดยไม่มีการตรวจสอบ หากแต่การเข้ามาไม่ได้ง่ายดายเมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ ในยุโรปด้วยกัน จึงไม่ดึงดูดมิจฉาชีพ แถมทุกเมืองของแอนโดร่า มีตำรวจยืนตรวจตราดูแลอย่างทั่วถึง เรียกว่าอะไรดูน่าสงสัย ตำรวจจะเข้าชาร์ตส่งคนมุ่งร้ายกลับไปไม่ทางพรมแดนสเปน ก็ฝรั่งเศส ในเมืองจึงไม่มีมุมใด ที่ดูน่ากลัว ไม่มีการขุดรีด ไม่มีโจรปล้นกระเป๋า ไม่มีการรีดไถ่ และ ไม่มีแม้แต่ขอทาน ไม่มีการเหยียดผิว ชาวแอนโดร่าเอง ก็มีงานทำกันเสียส่วนใหญ่ 

สอบถามจากเอเจ่น ได้ความว่าโควิดนี้ส่งผลให้มีคนตกงาน 500 คนแต่ทุกคนก็ได้รับการดูแลจากรัฐบาล ทั้งความช่วยเหลือเรื่องเงิน และ จัดหางานให้ จึงไม่มีพลเมืองที่ก่อปัญหา

ขับรถไป แวะถ่ายภาพข้างทางไป

อย่างไรก็ดี เนื่องด้วยประเทศแอนโดร่าเป็นลักษณะหุบเขาลาดชัน ทำให้ยากต่อการพัฒนา ฉันสังเกตุได้ว่า แอนโดร่าเอง ไม่มีอุตสาหกรรม หรือ แม้แต่การเกษตรกรรม อย่างจริงจัง สินค้าที่กินใช้ ต่างนำเข้าจากต่างประเทศทั้งสิ้น

ยังดีที่ไม่มีการเก็บภาษีสินค้านำเข้า ทำให้ข้าวของนั้นถูกกว่าประเทศอื่น ๆ ในยุโรปเล็กน้อย รายได้หลักของแอนโดร่ามาจากการท่องเที่ยว และ ธนาคาร หลังจากที่ทั้งฝรั่งเศสและสเปนปิดพรหมแดนเนื่องด้วยโควิดครั้งนี้ เราจะได้เห็นกันว่าที่สุดของการไม่มีรายได้จากการท่องเที่ยวจะเป็นอย่างไร

ยังดีที่แอนโดร่ามีระบบธนาคารที่ดึงดูดใจ เพราะอะไรนะหรือ เพราะแอนโดร่านั้นไม่รวมอยู่ในสหภาพยูเนียน จึงไม่มีมติอันใดในการแชร์ข้อมูลให้กับประเทศใด ๆ ในยุโรป บรรดาผู้มีทรัยพย์สิน จึงนิยมนำเงินทองของเขามาเก็บไว้ที่นี่ เพื่อป้องกันการโดนขโมยจากรัฐบาลของตัวเอง 

พวกเราก็ไม่ได้มีทรัพย์สินอะไรมากมายจะมาเก็บกับเขาหรอกนะ แต่เมื่อพิจารณาระยะยาวแล้ว เรารู้สึกปลอดภัยและมั่นใจในรัฐบาลของแอนโดร่ามากกว่าฝรั่งเศสก็เท่านั้นเอง 

ยิ่งประกอบกับเหตุการณ์ที่ท่านชายเพิ่งเสียคุณแม่ไปเมื่อปีที่แล้ว ระบบภาษีที่ไร้ซึ้งความเห็นอกเห็นใจ ยิ่งตอกย้ำให้เราต้องเปลี่ยนแปลงความเป็นอยู่ไม่ให้เหตุการณ์นี้เกิดซ้ำกับลูกของเราในวันที่เราจากโลกนี้ไป 

ฉันเองก็ไม่ได้อยู่ในฝรั่งเศสมานานมากพอที่จะเข้าใจระบบ แต่ท่านชายนั้นเล่าให้ฟังว่า คนฝรั่งเศสในอดีตนั้น มีความสุนทรีย์ในการใช้ชีวิตมากกว่าในปัจจุบัน และหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ชีวิตยากขึ้น เพราะระบบภาษีและเอกสารที่เข้มงวดและซับซ้อน

ฉันเองก็พอเดา ๆ เอาตามประสบการณ์ อาทิ ตอนที่เราจะเดินทางไปแอฟริกาใต้ เราทำการตรวจโควิด และขอผลตรวจเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งมันก็ควรใช่ไหมละ เราจะเดินทางออกต่างประเทศนะ และไม่มีใครเขาใช้ภาษาฝรั่งเศสกัน แต่มันไม่ง่ายอย่างนั้นซิ เขาให้ซะที่ไหน ทุกอย่างออกได้เป็นภาษาฝรั้งเศสเท่านั้น เราต้องไปจ้างนักแปลที่ได้รับการรองรับทำการแปลเสียเงินเสียทองเสียเวลา ระบบที่ยังคงยึดมั่นถือมั่นในความเป็นฝรั่งเศสนั้น ไม่เน้นบริการผู้คน เน้นการมีตัวตนของตนเอง 

ในขณะที่เรากลับมาจากแอนโดร่า และเข้ารับการตรวจโควิด คำถามแรกของพนักงานคือ คุณอยากได้ผลตรวจเป็นภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส หรือ สเปน เรียกว่าระบบนั้นอำนวยความสะดวกให้ผู้คน ลำพังออกผลให้เป็นภาษาอังกฤษในขณะที่ภาษาหลักของเขาคือคะตะลานก็น่าประทับใจแล้ว นี่ยังออกเป็นฝรั่งเศสและสเปนให้ด้วย 

ยังไม่รวมการให้บริการอื่น ๆ ที่ผู้คนมีความสนใจในการอำนวยความสะดวกซึ่งกันและกัน เราได้มีโอกาสพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ธนาคาร ที่นี่เราสามารถเลือกได้ว่าเราอยากได้รับบริการเป็นภาษาอังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส และภาษาท้องที่คะตะลาน เรียกว่าง่ายกว่ามากในการเริ่มต้นอะไรซักอย่าง

ฉันรู้สึกปลอดภัย และ พอจะมองเห็นตัวเองในการปรับตัวเข้าสู่สภาพแวดล้อมใหม่นี้ จะมีก็แต่ฉันคงต้องเรียนภาษาสเปนขั้นพื้นฐานไว้ใช้งานตามร้านอาหาร ซึ่งนั่นก็น่าตื่นเต้นอยู่ 

สรุปโดยรวมพวกเราตื่นเต้นกันมากกับการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ และฉันรู้สึกโล่งใจที่ไม่ต้องเรียนภาษาฝรั่งเศสและ ไม่ต้องเรียนรู้ระบบในฝรั่งเศสนี้ เป็นกำลังใจให้พวกเราด้วยนะ วันอังคารนี้จะมีคนมาดูบ้าน อวยพรให้พวกเราได้พบกับคนที่คู่ควรกับบ้านของเราด้วยนะคะ 

รัก 

ลลิตา เจนเนตร

วิวสวย ๆ จากระเบียงของห้องที่โรงแรม แอบออกมาจิบไวน์ทานอาหารกัน หนุงหนิงกันสองคน

รวมทุกตอนในซีรีส์ ท่องไปในอันโดร่า

ภาพถ่ายฝีมือท่านชาย เริ่ดเนอะว่ามะ

ต่อจากตอนที่แล้ว แอนโดร่า ถูกชะตายังกับกลับมาเยื่อนบ้าน

รวมทุกตอนในซีรีส์ ท่องไปในอันโดร่า

เราพากันเซอร์เวย์ไปทั่วอันโดร่า พยายามที่จะเข้าใจความเป็นอยู่ โดยเฉพาะแหล่งที่อยู่อาศัย ต้องบอกว่าราคาบ้านที่นี่แพงมาก นี่คือสิ่งที่ฉันรู้สึกผิดหวัง 

ด้วยพื้นที่กว่าเก้าสิบเปอร์เซนต์คือพื้นที่ป่า เหลือเพียงน้อยว่าสิบคือพื้นที่อยู่อาศัย ทำให้ราคาที่ดินนั้นสูงลิบ 

ฉันก็จินตนาการคิดไปเองว่าประเทศที่มีธรรมชาติเยอะ ผู้คนอาศัยอยู่ที่นี่คงมีพื้นที่กว้างขวาง 

แอบวาดฝันเอาไว้ว่าจะมีสวนใหญ่ ๆ ปลูกต้นไม้ ผลไม้ ไว้กินในฤดูต่าง ๆ เฮ้อ ต้องตื่นจากโลกจินตนาการท่องไปในทุ่งลาเวนเดอร์ และออกมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง 

ผู้คนที่นี่อาศัยอยู่ในอพาร์ทเม้นท์ขนาดเล็ก บ้านเดี่ยวส่วนใหญ่คือปลูกกันเต็มพื้นที่ไม่มีสวนหย่อมอย่างที่ฉันฝันไว้ 

เรียกว่าราคานั้นพอ ๆ กับคอนโดหรูย่านสุขุมวิท เพลินจิต ทองหล่อ สาธร แต่สภาพคือเก่าไม่ได้เลิศหรูอย่างบ้านเรา ฟิตเนสไม่ต้องพูดถึง ไม่มี สระว่ายน้ำส่วนกลาง คืออะไร ถ้าคนที่แอนโดร่ามาเห็นคอนโดบ้านเราเมืองไทย คงงงไปเลย สมัยนี้เขามีห้องสปากันด้วยแล้ว 

เอาหล่ะ บ่นพอเป็นพิธี ตอนนี้ต้องทำใจ คงไม่มีที่ไหน ดีไปหมด แย่ไปหมดหรอกจริงมะ 

มาพูดถึงการย้ายมาตั้งรกรากอย่างเป็นทางการหรือการเป็นพลเมือง Recidency เท่าที่ฉันรู้ไม่รู้ว่าครบถ้วนไหม พวกเธอก็ฟังหูไว้หูนะ ถ้ารู้มากกว่านี้บอกฉันด้วย เหตุผลหลัก ๆ ที่ทำให้พวกเราสนใจอยากมาอยู่ที่นี่ คือ 

เมืองหลวงชื่อว่า แอนโดร่า ลาเวลล่า Andorra La Vella หน้าตาก็แบบนี้ละจ๊ะ อยู่กลางหุบเขาอันสวยงาม

ประโยชน์ทางด้านภาษี 

ระบบภาษี ที่เรียกว่าต่ำมาก รู้กันในนาม Tax Heaven นั่นแหละ ที่ที่ขึ้นชื่ออีกที่ก็เห็นจะเป็นโมนาโค แต่ค่าแรกเข้าของโมนาโคนั้น สูงมาก เรียกว่าต้องระดับอภิมหาเศรษฐีเท่านั้นถึงจะพอแทรกตัวเข้าไปได้ แต่กระนั้นก็เถิด หากเรามีเงินขึ้นมา เขาก็ไม่รับคนฝรั่งเศสอยู่ดี 

ส่วนแอนโดร่านั้นต้องบอกว่าราคาของการขอ recidency ด้วยโปรแกรมการลงทุนนั้นยังมีความเป็นไปได้สำหรับเรา สนนราคารวม ๆ แล้วอยู่ที่ ประมาณ 450,000- 550,000 ยูโร โดยการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งทำให้โปรแกรมนี้น่าสนใจไม่น้อย 

แต่เธอรู้ไหม กว่าครึ่งล้านยูโรนี่ สำหรับทำเลดี ๆ ซื้อได้เพียงอพาร์ทเม้นท์เล็ก ๆ เท่านั้นเอง เฮ้อ เศร้าใจ ที่ฝรั่งเศสนี่เธอแทบจะซื้อปราสาทเก่า ๆ ขนาด 10 ห้องนอนได้เลย 

ในขณะที่เราเดินเล่นในย่านที่พักราคาแพงและได้ยินเสียงผู้ชายพูดเป็นภาษาสเปนเล็ดลอดออกมาทางหน้าต่าง เราแหงนหน้าตามเสียงไป พบบ้านหลังขนาดปานกลางปลูกเต็มพื้นที่ลักษณะโมเดินท์ 

เพื่อนของท่านชายชาวรัสเชียที่มาตั้งรกรากอยู่ได้ 6 ปีแล้ว เล่าให้ฟังว่า เจ้าของเป็น Youtuber ชาวสเปนที่มีคนติดตามกว่า 6 ล้าน ทำช่องเล่นเกมส์ เพิ่งซื้อบ้านหลังนี้ในมูลค่าสามล้านยูโร สำหรับคนที่มีรายได้สูง ๆ จากโลกออนไลน์ การไม่ต้องจ่ายภาษีก็เสมือนได้บ้านมาฟรี ๆ นั่นเอง 

ธรรมชาติ

เหตุผลที่สอง นั่นคือ ธรรมชาติ อากาศอันบริสุทธิ์ แอนโดร่านั้นเรียกว่ามีพื้นที่สีเขียวมากเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก มองไปทางไหนก็เต็มไปด้วยธรรมชาติ ขนาดว่าเมืองหลวงแอนโดร่า ราเวลล่า ที่มีการพัฒนาสูงสุดนั้น ยังให้ความรู้สึกใกล้ชิดกับธรรมชาติ ทริปนี้เราไม่ได้เน้นการท่องเที่ยว ตรงนี้เห็นทีต้องติดเอาไว้เล่าอีกทีโอกาสหน้า

ความปลอดภัย

ความปลอดภัยคือปัจจัยหลักอีกปัจจัยหนึ่ง ความปลอดภัยที่ทุกวันนี้เหมือนจะค่อย ๆ จางหายไปจากประเทศฝรั่งเศสเข้าไปทุกที 

ฉันเองก็ยังไม่รู้มากนัก แต่จากการสัมผัสผ่านประสบการณ์ของตัวเอง คือ ฉันรู้สึกสบายใจปลอดภัยในการใช้ชีวิต ยิ่งเมื่อเทียบกับแอฟริกาใต้ที่เราเพิ่งไปเยือนมาต้องบอกว่าต่างกันยังฟ้ากับเหว 

ที่นี่ฉันยังไม่เห็นคนไร้บ้านหรือขอทานแม้แต่คนเดียว ในขณะที่ภาพคนไร้บ้านและขอทานเป็นสิ่งที่ดูจะเริ่มคุ้นตาตามเมืองใหญ่ ๆ ของฝรั่งเศสเข้าไปทุกที 

คุกของชาวแอนโดร่า ตั้งอยู่บนเทือกเขาอันสวยงาม ไม่รู้ว่ามีวิวให้ดูหรือเปล่า มีนักโทษอยู่ 58 คนในปี 2020  ข้อมูลจาก prison-insider เมื่อเทียบกับจำนวนประชากรที่มีเพียง 77,xxx คนแล้วอยู่ที่ต่ำกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ก็ไม่ได้ต่ำมากมาย แต่หากนับจำนวนนักท่องเที่ยวซึ่งราว ๆ สิบล้านคนต่อปี ก็ถือว่าเป็นตัวเลขที่น้อยมากทีเดียว

ผู้คน

อีกเหตูผลก็เห็นจะเป็นเรื่องของผู้คน ที่ดูเป็นมิตร อาจจะไม่ถึงขนาดเอเชีย แต่เมื่อเทียบมาตรฐานยุโรปโดยเฉพาะฝรั่งเศสต้องบอกว่ารู้สึกอบอุ่นไปเลย 

ช่วงนี้เป็นช่วงโควิดเราเองก็ยังไม่มีโอกาสพบกับคนพื้นที่มากนัก แต่เป็นการสันนิธานจากปฏิสัมพันธ์ที่เราได้พาลพบจากผู้ให้บริการตามร้านค้าต่าง ๆ และเด็กหญิงเล็ก ๆ ที่ออกมาวิ่งเล่นกับหมาของเธอ 

เด็กชื่ออะไรฉันไม่แน่ใจ แต่หมาน่ะชื่อแจ๊กกี้ ทันทีที่เธอเห็นเราเดินเล่นอยู่เหนือเขือนเธอก็เริ่มพูดกับเราทันที เธอพูดอะไรฉันไม่รู้หรอก เพราะมันเป็นภาษาที่ไม่คุ้นหู มารู้ตอนหลังว่าคือภาษาคาตาราน ภาษาหลักของที่นี่ 

พอเธอเห็นฉันทำหน้างง เธอเปลี่ยนมาพูดเป็นภาษาฝรั่งเศส ฉันก็ยังงงอยู่ดีนั่นแหละ แต่ท่านชายเธอแปลให้ฟังว่า แจ๊กกี้ หมาของเธอนั้นไม่กัด แล้วเธอก็โชว์ทริกให้เจ้าแจ๊กกี้ที่กำลังตื่นเต้นกับการได้วิ่งเล่น นั่ง หมอบ วิ่งไปเก็บลูกสนที่เธอปาออกไป เป็นภาพที่น่ารักมาก และทำให้เห็นถึงความปลอดภัยในชีวิต 

เด็กที่ไม่เกรงกลัวต่อคนแปลกหน้า คือภาพสะท้อนของที่สิ่งแวดล้อมที่เขาอยู่ ฉันยังจำได้ดี คำสอนของพ่อแม่ในวัยเด็ก อย่าพูดกับคนแปลกหน้าบ้าง ให้ระวังคนแปลกหน้าบ้าง อะไรทำนองนี้ เห็นทีเด็กที่นี่คงไม่ได้ถูกสอนมาอย่างฉันแน่นอน และเมื่อวันหนึ่งฉันมีลูก ฉันอยากให้ลูกของฉันอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่ต้องเกรงกลัวต่อภัยอันตราย 

ข้อดีก็มีเยอะ ข้อเสียก็ใช่จะไม่มี เอาไว้ต่อกันครั้งหน้านะจ๊ะ วันนี้จะออกไปสำรวจกันต่อละนะ 

รวมทุกตอนในซีรีส์ ท่องไปในอันโดร่า

รักและคิดถึง

ลลิตา เจนเนตร

ลิต้ามีไลน์ด้วยน้าแอ๊ดมาคุยเล่นกันจ้า LineID: @litajane (มี@ ด้วยน้า) https://lin.ee/tHUM5Kj

Image by Alexander Lesnitsky from Pixabay

ต่อจากตอนที่แล้ว ลิต้าพาเที่ยว ตอน ประเทศนี้มีด้วยหรือ

รวมทุกตอนในซีรีส์ ท่องไปในอันโดร่า

เมืองหลวง

เรามาถึงแล้ว Andorra La Villa จะเรียกว่าเมืองหลวงก็แปลก ๆ เพราะมันเป็นเมืองเล็ก ๆ ในหุบเขา แต่ก็นั่นแหละ เมืองหลวง เมืองเดียว ของประเทศแอนโดร่า

การเดินทาง

เราเดินทางกันด้วยรถไฟมาจนถึงเมืองทูรูส (toulouse) ตอนใต้ของฝรั่งเศสก่อนจะเช่ารถและขับตรงมายังแอนโดร่า ใช้เวลาขับรถราว ๆ สามชั่วโมง

มหัศจรรย์จริง ๆ เพราะอากาศที่ดูอึมครึม ฝนตก หมอกหนาจัด เปลี่ยนเป็นท้องฟ้าสว่างสดใสเมื่อเข้าเขตประเทศแอนโดร่า ทิวทัศน์เปลี่ยนเป็นภูเขาสีขาวที่มีหิมะปกคลุม ท่านชายตื่นเต้นยิ่งไปกว่าฉันทั้ง ๆ ที่เคยมาแล้ว ฉันเองก็ตื่นเต้นมาก เพราะได้ยินท่านชายเธอเล่าให้ฟังถึงความประทับใจ ความคาดหวังก็สูงไปตาม 

บ้าน

แว๊ปแรกที่เห็นคือสวยมาก ทัศนียภาพเป็นภูเขาสูงชัน สลับซับซ้อน  มองไปทางไหนมีทิวทัศน์ที่สวยงาม ท่านชายเธอว่าเหมือนกลับมาบ้าน เธอก็ว่าไป ทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะเคยมาแค่ครั้งที่สอง แต่ความรู้สึกแบบนี้ฉันเข้าใจ เพราะฉันเองก็เคยไปเยือนเกาะแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศไทย เพียงห้าวัน หลังจากนั้นฉันกลับมาแพคบ้านย้ายไปอยู่ถึงหนึ่งปีเต็ม ๆ ก่อนที่จะเริ่มเดินทางท่องโลกไปกับท่านชายที่รักในเวลาต่อมา บางครั้งก็ไม่มีคำอธิบายมันคือความรู้สึกว่ามันคือที่ของเรา เคยรู้สึกแบบนี้กันไหมคะ

สำหรับฉันแล้วประเทศแอนโดร่าอาจจะยังไม่ถึงกับให้ความรู้สึกนั้น แต่ฉันรู้สึกดี และ ตื่นเต้นไปกับการค้นพบสิ่งใหม่ ๆ ที่ประเทศแห่งนี้จะมอบให้ ที่แน่ ๆ มันสวยยังกับอยู่ในสกีรีสอร์ท ฉันเองก็เข้าใจได้ไม่ยากว่าทำไมท่านชายถึงรู้สึกผูกพันธ์ปลอดภัยและชื่นชอบประเทศนี้ 

ถ้าเคยได้ยินเรื่องธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ ในร่างกายของเราก็ประกอบไปด้วยธาติเหล่านี้ในปริมาณที่แตกต่างกัน และนั่นส่งผลต่อบุคลิกลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคลด้วย ฉันเคยได้ศึกษาเรื่องนี้ศาสตร์เกี่ยวกับดวงดาวและวันเวลาเกิดของเรา รวมถึงการนับธาตุในร่างกายเรา ต้องบอกว่ามันตรงและแม่นเอามาก ๆ 

ธาตุไฟ

เอาเป็นว่าหากใครธาตุไฟเยอะ อย่างฉันเป็นต้น จะชอบอยู่ในที่สว่าง ชอบแสงแดดและได้รับการชาร์ตพลังจากแสงสว่างสดใส ลองแดดไม่ออก อากาศอึมครึมฉันก็พาลอารมณ์หมองหม่นไปด้วย ทางด้านบุคลิคก็จะเป็นแนวบู้ ๆ ชอบลงมือทำ เพราะขึ้นชื่อว่าไฟ พลังแห่งการแผดเผ่าร้อนแรง

ธาตุน้ำ

ถ้าธาตุน้ำเยอะ ก็จะชอบว่ายน้ำ หรือ ชอบอยู่ใกล้น้ำ อย่างเช่นฉันอีกเช่นกัน ที่นอกจากธาตุไฟจะเด่นแล้ว ธาตุน้ำก็แรงมาตามกัน ทำให้เป็นคนบุคลิคแบบยืดหยุ่น รับได้กับการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน คล้าย ๆ น้ำที่ไม่ว่าอยู่ในภาชนะแบบใดก็จะเปลี่ยนตามไป 

ธาตุดิน

ส่วนธาตุดิน เช่นท่านชายนี่จะชอบภูเขา และที่แอนโดร่านี่ ภูเขาสลับซับซ้อนเข้าทางเธอเลย เธอเห็นเธอก็ได้ชาร์ตพลังแล้ว ด้านอุปนิสัย ภูเขาก็นิ่งไม่ไหวติง คือ เป็นคนหนักแน่น ตั้งมั่น มั่นคง บางทีก็เลยออกจะดื้อรั้น และหัวโบราณ อู๊ย ท่านชายเป๊ะ ๆ 

ธาตุลม

ส่วนธาตุลมนั้น ก็เธออีกเช่นกัน ท่านชายเธอสูงสุดก็ธาตุลมนี่แหละ เห็นได้จากการชอบเดินทาง ชอบการเปลี่ยนแปลง หรือในบางคนก็เปลี่ยนใจง่าย โลเล ดีนะที่ท่านชายมีธาตุดินหนุน ไม่งั้น อย่างฉันคงตามเธอไม่ทัน 

พวกเธอละ คิดว่าตัวเองธาตุอะไรกันบ้าง ใครอยากรู้วิธีนับธาตุบ้างคอมเม้นท์มาหน่อยจ้า

เอาหล่ะ นั้่นก็เห็นจะเป็นที่มาว่าทำไมท่านชาย เธอถึงถูกชะตาประเทศนี้นักหนา และนอกจากทัศนีภาพ ภูมิศาสตร์ที่เติมพลังให้ท่านชายของฉันแล้ว สิ่งที่ทำให้ประเทศนี้มีความน่าสนใจ ก็เพราะระบบภาษีต่ำในคุณภาพชีวิตที่สูง และยังมาพร้อมกับความปลอดภัย เพราะประเทศมีขนาดเล็ก เรียกว่าทุกเมืองสามารถเดินทางเข้าเมืองหลวงได้โดยไม่เกิน 30-40 นาทีเท่านั้นเอง เล็กขนาดไหนลองคิดดู ทั้งยังเข้าออกได้เพียงสองทาง ไม่ได้เข้าออกได้ง่ายเสียจนเกินไป ทำให้ยากต่อการก่ออาชญากรรมแล้วหลบหนี เอาว่าโดนจับแน่ ๆ 

Image by joannaaustin from Pixabay

สำหรับฉันคิดว่า เพราะผู้คนอยู่ใกล้ชิดธรรมชาติจึงไม่เคร่งเครียดเท่าตามเมืองใหญ่ ๆ รวมทั้งกระบวนการเข้ามาเป็นพลเมืองก็มีการคัดกรองอย่างเคร่งครัด ต่างจากยุโรปทั่วไปที่มีนโยบายการรับ Imigration ที่ค่อนข้างยากต่อการคัดคุณภาพผู้คน นั้นก็เลยทำให้ประเทศแอนโดร่าดูเหมาะที่จะเป็นบ้าน ด้วยเหตุชะนี้แล้ว ร่ายมาซะยาวเลย หวังว่าคงได้สาระและความบันเทิงกันไปพอสมควรนะคะ 

เอาหล่ะ วันนี้เห็นทีจะต้องพอเท่านี้ก่อน ไว้มาเล่าใหม่โอกาสหน้านะคะ 

คิดถึงทุกคนในกลุ่มมาก อยากจะบอกว่าโดนบล๊อกอีกแล้ว เหมือนกับว่าฉันคงโพสอะไรไม่ได้เลย เศร้า เห็นทีคงต้องทำใจสำหรับกลุ่มในเฟสบุ๊ก และมุมานะส่งเมลล์หาทุกคนนะ ส่งข้อความกลับมาหาหน่อยนะว่าชอบอะไรตรงไหน จะได้มีกำลังใจเขียน 

กู๊ดไนท์จ้า 

ลิต้ามีไลน์ด้วยน้าแอ๊ดมาคุยเล่นกันจ้า LineID: @litajane (มี@ ด้วยน้า) https://lin.ee/tHUM5Kj

ลิต้าเจนในอันโดร่าจ้า

รวมทุกตอนในซีรีส์ ท่องไปในอันโดร่า

ภาพขณะเดินทางเช้านี้ด้วยรถไฟสะดวกสบาย

แต๊นแต้น วันนี้ฉันกำลังพาเพื่อน ๆ ออกเดินทางผจญภัยไปด้วยกัน ไปไหนน่ะหรือ เรากำลังจะไปประเทศเล็ก ๆ ในทวีปยุโรป เรียกว่าเล็กซะจนเมื่อฉันบอกชื่อไป หลายคนอาจจะ ฮ๊ะ มีประเทศนี้ด้วยหรือ 

ประเทศนี้ตั้งอยู่ระหว่างตอนใต้ของฝรั่งเศส ตอนเหนือของสเปน คล้าย ๆ กับเป็นลูกที่คลอดออกมาจากสองประเทศนี้ยังไงยังงั้น

เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ในหุบเขา ไม่มีสนามบิน ไม่มีรถไฟ สามารถเดินทางเข้าออกด้วยรถยนต์ หรือ รถบัส ผ่านประเทศฝรั่งเศสและสเปนเท่านั้น นอกจากนั้นยังขึ้นชื่อเรื่องความสวยงามและสกีรีสอร์ทที่มือชื่อเสียง คิดออกกันยังค่ะ 

ถ้ายัง งั้นใบ้ต่อ เป็นประเทศที่เรียกว่าหนึ่งใน Tax free heaven หรือง่าย ๆ คือ ภาษีต่ำมาก ถึงกับไม่มี ชาวยุโรป (ที่รู้จัก) มักจะเดินทางมาช๊อปปิ้งด้วยเหตุนี้ 

เอาเป็นว่าเฉลยก็ได้ เพราะตอนแรกฉันก็เดาไม่ถูกเหมือนกัน ประเทศที่ว่าคือ 

ประเทศอันโดร่า นั่นเอง 

อ้าวไหง ยังทำหน้างงอยู่อีก เออเนอะ บอกไปหลาย ๆ คนก็ยังไม่รู้จักอยู่ดี เอาเป็นว่าตามมาเที่ยวด้วยกันและค่อย ๆ ทำความรู้จักไปด้วยกันค่ะ

แล้วเราจะไม่ทำอะไรกัน ที่นั่น 

ฉันและท่านชาย (ที่รักฉันเอง มิได้เป็นท่านชายจากวังใดดอกเจ้า ผู้ชายสามัญธรรมดา ฉันเรียกของฉันไปอย่างนั้น เข้าใจในความเวอร์วังของฉันด้วยนะเจ้าคะ) 

เอาหล่ะ ฉันและท่านชายนั้นมีความสนใจจะย้ายรกรากไปตั้งที่แห่งนั้น 

ทริปนี้จึงเป็นทริปสำรวจ ว่าจะเป็นที่ที่เหมาะกับเราหรือไม่อย่างไร เพราะย้ายรกรากนี่ไม่ใช่ว่าจะย้ายกันได้บ่อย ๆ แถมค่าย้ายเข้าก็ไม่ได้ถูกเสียด้วย ฉันก็เลยมาบอกพวกเธอเสียก่อน ว่าเดี๋ยวฉันจะมีเรื่องมาเล่าเด้อคร้า เผื่อใครอยากจะย้ายตามมาเป็นเพื่อนบ้านกันเสียเลย 

อ่านทุกตอนในซีรีส์ ท่องไปในแอนโดร่า

ลิต้าพาเที่ยว ตอน ประเทศนี้มีด้วยหรือ

แอนโดร่า ถูกชะตายังกับกลับมาเยื่อนบ้าน

จะย้ายบ้านทั้งที ทำไมต้องแอนโดร่า

บทสรุปจากทริปแอนโดร่า

มนุษย์กับอิสรภาพในการเลือกที่อยู่

การเริ่มต้นเส้นทางชีวิตของเราที่อันโดร่า ในวันแห่งความรักแด่เซนต์จอร์ดี

บ้านในฝัน

เล็กพริกขี้หนู นี่แหละ ประเทศอันโดร่า

เปิดโปง ปมซ่อนลึก ที่ไม่ดี ก็มีที่อันโดร่า 

การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ที่ ประเทศ อันโดร่า

รอติดตามตอนต่อไปได้เลยนะจ๊ะ 

ใครไม่ค่อยเช็คเมลล์แอ๊ดไลน์มาเด้อจ้า จะส่งไปเตือนเมื่อลงบทความใหม่ ๆ

LineID: @litajane (มี @ ด้านหน้าด้วยเน้อ)

https://lin.ee/tHUM5Kj

รักนะคนดี  หนีตามพี่มาเลยจ้า 

ลลิตา เจนเนตร